Amy, alweer een jaar mijn geleidehond.

      Geen reacties op Amy, alweer een jaar mijn geleidehond.

Zit ik me net te bedenken dat het vorig weekend alweer een jaar geleden was dat Amy bij ons kwam wonen als mijn geleidehond.
Wat vliegt de tijd dan toch!

Wat kan ik me nog goed herinneren dat eind juni de telefoon ging, en de hondenschool mij vertelde dat ze een hond voor mij hadden.
Ik stond midden in de kruidvat, en wist even niet meer hoe ik het had.
Met mijn hoofd bij de vakantieboodschappen, wist ik niet veel meer uit te brengen dan; leuk, geweldig, wat goed!
Of ze die middag nog even langs konden komen om kennis te maken!
Ja natuurlijk, riep ik.
Toen ik had opgehangen, realiseerde ik me dat die middag mijn vriendinnen op de koffie kwamen voor mijn verjaardag.
Ach, nou ja, die moesten zich dan maar even alleen vermaken, en ze hadden het voorrecht om Amy als eerste te bewonderen.

het was die dag meer dan dertig graden, en die arme Amy moest vanuit Almere naar Zelhem komen.

Maar wat een schatje was ze.

We hebben eerst even wat gedronken, en Amy even de kans gegeven om bij te komen van de autorit.
Daarna een stukje gelopen, en vlug weer naar huis voor een bak water!

Het was eigenlijk al snel bekeken, en er werd een afspraak gemaakt voor de overdracht.

Dat werd dus 109 augustus!

En wat is het snel gegaan.
We hebben onze ups en downs gehad, want dat ze eigenwijs is, wisten jullie inmiddels al wel.
Maar dat maakt het gelijkertijd ook weer zo leuk!

Het is en blijft een echte uitdaging met mijn Amy.

Maar in haar werk is ze een echte kanjer.

Deze week samen met een vriendin bij een andere vriendin op de koffie geweest.
En dan is het zo leuk om te horen hoe goed Amy alles doet.
Omdat ik zelf niet zie wat ze doet, mis ik natuurlijk ook heel vaak dingen die ze doet zonder dat ik het in de gaten heb.
Nadat we een zebra over waren gestoken, bleef ze staan, en wilde toen een andere kant op dan ik wilde!
Wat bleek? We stonden voor een tuin, waarin een grasmaaier zelf zijn werk deed. Volautomatisch dus, en dat was toch wel even heel raar!

Dit zijn van die momenten die heel verwarrend kunnen zijn als ik alleen ben, want waarom doet ze niet wat ik zeg?

Het was dus erg leuk om dit weer eens samen met een vriendin te doen, en tevens ook weer erg leerzaam voor mij.

Ik ben nog elke dag blij, dat Amy hier is komen wonen, en mij weer een stukje vrijheid heeft gegeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *