Eigenwijze Doodle

      Geen reacties op Eigenwijze Doodle

Een geleidehond vindt het leuk om te werken en hebben uidaging nodig!

Dit is een van de eerste dingen die ik te horen kreeg toen Amy, mijn geleidehond, bij ons kwam wonen!
Oke, dat zal best wel, maar dan heeft Amy een geheel eigen wijze om dit te laten blijken!

Als ik mijn wandelschoenen en de riem pak, dan komt mevrouw enthousiast uit haar mand, en draalt een beetje om me heen.
Zodra ik er klaar voor ben en haar tuig pak, verdwijnt mevrouw naar de kamer.

Het volgende wat ze mij geleerd hebben is positief blijven!
Dus ik, heel lief en superenthousiast: Aaamyyyy, hier!
Geen Amy, ze loopt liever nog een sukje om.
Ik weer; Ammmmmy, kom maar. Hier en naast!
Voorzichtig komt ze iets dichter bij om vervolgens op ongeveer een meter afstand op haar kont te gaan zitten!

Goed, dan laat ik het positieve dus varen, en roep met krachtige stem: AMY, HIER.
En ja hoor, dan komt mevrouw in beweging.
Nog een krachtig NAAST erachteraan, en zowaar gaat ze dan keurig naast me zitten.

De volgende stap is het tuig.
Ik zeg: Let op, beugel!
Dan wil ik haar de beugel omdoen, en draait ze fijn haar koppie de andere kant op.
Even een duidelijke foei, en hup, weer opnieuw, en ja hoor, het tuig zit om.
Ze gaat met zwaaiende staart naast me staan, en als de deur opengaat is ze bijna niet meer te houden.

Hoezo eigenwijze doodle, haha.
Eenmaal buiten zet ze de vaart erin en staat haar staart fier omhoog, zi vindt het werken dus echt leuk!
Wat doet ze het allemaal netjes en wat brengt ze me veilig van A naar B.
Maar dan….. gaan we naar huis….
Dat is natuurlijk absoluut niet de bedoeling,want dan komt er een einde aan haar werk, en dat is toch echt niet de bedoeling.

Wat ze dan doet?
Ze gooit de rem erop!!!!
Dat draakje van mij gaat dan dus steeds trager lopen, en af en toe vraag ik me af of we nog wel vooruit gaan en niet achteruit!

Positief blijven?
Ik dacht het niet, die doodle van me neemt me gigantisch in de maling!
In dit geval is negeren de oplossing.
Niets zeggen, niet prijzen, niet belonen, maar zwijgen en negeren.
Soms gaat me dit echt te lang duren, en dan ga ik stilstaan.

Letterlijk stilstaan tot ik een ons weeg!
Stilstaan en negeren.
Soms heel lang, en soms maar heel even.
Zodra mevrouw zich gaat vervelen en zich echt genegeerd voelt, gaan we weer verder, en weet ze weer wat ze aan mij heeft.

Heerlijke eigenwijze Doodle van me.

Dus mocht u binnenkort iemand met een geleidehond wortel zien schieten, laat haar dan maar rustig staan, want dan ben ik het, en ik kom vanzelf weer thuis, met een hele blije hond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *