Trots op mijn geleidehond Amy!

      Geen reacties op Trots op mijn geleidehond Amy!

Zonet heb ik weer een lekkere wandeling gemaakt met Amy.
Lekker naar het bos, waar het een oase van rust was, met veel zingende vogels op de achtergrond.
Op de terugweg naar huis belanden we onverwacht in een enorme drukte, en heel veel lawaai.
Veel lawaai is voor mij erg lastig, want dan hoor ik niet meer wat er om me heen gebeurd, en is mijn orrientatie volledig weg, en moet ik het echt van Amy hebben.

Aan de overkant van de weg stonden allemaal kletsende en lachende ouders die hun kroost weer kwam ophalen na een schoolreisje. Daartussen een weg waar juist op dat moment veel auto`s reden, en, jawel op de grasstrook tussen de weg en mijn stoep een enorme grasmaaimachine, met heeeeel veeeel herrie!

Even schoot de gedachte door me heen om een andere route naar huis te nemen.
Maar nee, dat heb ik niet gedaan.
Ik maande mezelf tot kalmte, diep ademhalen, en gewoon rustig doorlopen! Vertrouwen op mijn Amy!

En plotseling overrviel me een gevoel van trots.
Trots op mijn geleidehond.
Inplaats van te denken dat de mensen kijken naar mij, dacht ik; kijk maar eens goed naar Amy, en kijk maar eens hoe goed ze werkt!
Ze liep onverstoorbaar door en bracht mij keurig waar ik wezen moest.

Wauw, wat een geweldig gevoel was dat!

Toen we bij onze garage aankwamen zat de deur op slot en ik had natuurlijk geen sleutel.
Oke, Amy, even extra werken dus, want we moeten om het huis heen naar de voordeur.
Ik belde aan, en Amy begon te blaffen, rare hond, we staan buiten, niet binnen!
Maar helaas voor ons, deed niemand de deur open.
Gelukkig hebben we nog een ingang, maar die heb ik nog nooit samen met Amy genomen!.
Dus ik geef Amy het commando dat ze moet omkeren.
Blijft ze heel verontwaardigd staan, en blaft een paar keer naar de deur, met andere woorden, Hallo! Waarom doet er niemand open?
Vervolgens draait ze zich om maar aan het einde van het pad kijkt ze toch nog een keer om en blaft nog maar eens!
Oke, de hoek om, de oprit van de buren op. Een smal paadje tussen twee garages door, en dan nog een smal pad naar onze tuin.
pfffff, ik ben er.
amy is helemaal blij en enthousiast door het werken, en krijt thuis een extra beloning van mij.

Lieve Amy, wat heb je goed je best gedaan, en wat heb je mij weer een dosis zelfvertrouwen gegeven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *