Zwaar de pest in…

      Geen reacties op Zwaar de pest in…

Mijn leven staat echt niet alleen in het teken van mijn rp, mochten jullie dat denken.
Ik probeer zo goed en zo kwaad als het gaat mijn leven op een normale manier te leven.
Meestal gaat dit ook echt wel goed, maar soms zijn er momenten dat ik die verdraaide rp wel kan vervloeken.

Vandaag is weer zo`n dag.
Mijn jongste zoon is met school vijf dagen op survivalkamp in de Ardennen. Helemaal super, een geweldige ervaring voor hem.
Voor ons als ouders weer even een loslaatmoment…..

Vanavond om 18.00 uur kunnen we hem weer ophalen.
Hier kijk ik erg naar uit. Ik heb zijn vrolijke aanwezigheid gemist. Altijd is hij in voor een geintje of gewoon even een knuffel.

Maar vanavond is hij er weer! Heerlijk naar al zijn avonturen luisteren.
Maar daar zit nou uist ook de moeilijkheid!
Ik zou er zoveel voor over hebben om hem daar straks uit die bus te zien stappen, kijken naar zijn snoetje! Is hij moe, uitgerut, vrolijk, blij om weer thuis te zijn?
En dan alle foto`s die gemaakt zijn, wat zou ik die graag samen met hem bekijken!

Dit zijn van die momenten die zo dubbel voelen. Ik ben zo blij dat hij weer thuis is, maar op het zelfde moment kan ik wel janken om wat ik mis.

Oke, voelt goed om het even van me af te schrijven, nu gaat dadelijk de knop weer om, en sta ik net zo vrolijk en enthousiast mijn kind op te wachten als alle andere ouders, en zal hij niets merken van de dingen die ik mis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *