1 reactie op

Niet alleen ik ga nieuwe dingen leren, maar ook Amy heeft weer even bijscholing nodig. Vorige week is de hondenschool op mijn verzoek weer eens langs geweest. Na mijn 4 dagen op het Loo Erf had ik toch wel een paar vraagjes. Amy moet weer even weten waar ze aan toe is en weer even alert worden. Meestal is het zo als de hondenschool erbij is ze alles perfect doet, maar gelukkig deed ze deze keer precies wat ze altijd doet. Hoogtes aan haar laars lappen en alles om haar heen is geweldig interessant. Gelukkig waren er veel dingen die ook goed gingen. De stoepranden doet ze bijvoorbeeld nog steeds heel keurig. Dus op dit moment zijn wij veel aan het trainen. Consequent en volhardend van beide kanten, haha. De hoogtes gaan steeds beter. Ik kom op mijn route elke dag de zelfde overhangende takken tegen. Ze word iets voorzichtiger maar het gebeurd nog vaak dat ik er tegenaan loop. Ik corrigeer haar dan, loop terug en doe het opnieuw. En dan doet madam het keurig. Ze blijft een heerlijk eigenwijze doodle. Ook het eten gaf wat problemen. Ik deed eten in haar bak en soms duurde het een hele dag voor ze ging eten. Thuis maakt dat niet uit, maar in Apeldoorn slaapt ze bij mij op de kamer. En midden in de nacht dacht mevrouwtje dat ze wel trek had in brokjes. Knabbel, knabbel, knars, knars. Even een slok water, slobber,slobber,slobber. En ik zat weer rechtop in bed. Dat moet dus anders. Nu krijgt ze na de ochtend wandeling een half uur tijd om te eten en dan haal ik haar brokken weg. Als wij ons avondeten ophebben volgt hetzelfde ritueel. Het heeft echt een week geduurd voor ze het een beetje doorhad. Soms nog wat verdwaasd bij de voerbak kijkend: Waar zijn nou mijn brokken? In de avond gaat het prima en eet ze haar brokken gelijk op. Het ontbijt vind mevrouw nog een probleempje. Dit laat ze nog vaak staan. Maar de volhouder gaat winnen, ik kan straks rustig slapen.Als ik straks in Apeldoorn ga beginnen komen ze mij daar van de hondenschool ook begeleiden, kijken waar nog verbeterpuntjes liggen, en af en toe komen ze Amy ophalen om zelf met haar de situaties te oefenen die ik nooit heb gedaan. Zoals het openbaar vervoer, drukke verkeersituaties, winkels,etc. Dit is wel zo eerlijk tegenover Amy. Haar weer even de kans geven om bij te scholen. Ik weet zeker, dat als we allebei onze weg hebben gevonden, wij een superteam zullen zijn.

1 thought on “

  1. Necky van wijk

    Wij vinden het heel leuk over Amy te lezen, als puppygezin zijn we nog heel erg geïnteresseerd in haar wel en wee.Het eten van Amy was vanaf het begin al moeizaam, ze is nooit erg gretig geweest.Maar zoals je het nu doet, zal wel gaan schelen, uiteindelijk kiest ze eieren voor haar geld.
    Fijn om te lezen ,dat er bij deze nieuwe situatie ook een goede begeleiding is van de school.
    veel succes verder, groet,Necky

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *