Een enorme angst overwonnen.

      2 Reacties op Een enorme angst overwonnen.

En weer een enorme angst overwonnen….. Vorige week tijdens de mobiliteitstraining naar het treinstation geweest. De bedoeling was om te gaan oefenen met het reizen per trein. Ik zou niet weten wanneer ik voor het laatst met de trein ben geweest en vond het dan ook echt doodeng. Ik heb een soort fobie. Ik zie mijzelf namelijk ergens tussen trein en perron belanden of de deuren gaan dicht als ik net in wil stappen. Met de bus ging ik zelfstand naar het station. Daar wachtte mijn trainster mij op. So far so good! Inchecken bij de daarvoor bestemde paaltjes, geleidelijke en heel veel lawaai, maar het ging goed. Er stond een trein te wachten en die moesten wij hebben. Eerst met de stok goed de afstand inschatten, voelen waar de deur zit en dan…instappen. Ja, dat was de bedoeling! Ik had mijn voet op de eerste trede en zoef…..daar gingen de deuren dicht. Ik stapte gelukkig op tijd terug in plaats van naar voren, want dan had ik in de trein gestaan en mijn trainster op het perron! Ik was er meteen helemaal klaar mee. Op de tandem weer terug naar het erf. Vandaag weer mobiliteit en weer op weg naar het station. Deze keer met de tandem. Een trein uitgezocht waarbij we veel tijd hadden om in te stappen. Mijn hart zat in mijn keel en ik ging bijna hyperventileren, maar ik ben ingestapt. We hadden zoveel tijd dat ik ook nog een keer ben uitgestapt en weer opnieuw naar binnen. Yes, dat ging goed. Toen we eenmaal zaten, besefte ik dat ik er ook nog weer uit moest. Tijdens de eerste tussenstop viel het mij op dat de tijd wel erg kort was om uit te stappen, maar mijn trainster stelde mij gerust. De conducteur houdt het wel in de gaten, zei ze. Ja ja, dat zal wel, maar toch! Bij het station aangekomen wist ik niet hoe snel ik op moest staan en richting de deur moest lopen. Iets te snel want de trein stond nog niet stil. Plof, daar zat ik weer op mijn stoel. Oke, opstaan en snel naar de deur. Snel, snel uitstappen, maar wel voorzichtig aftasten hoe groot de afstand was. Wat een stress. Maar….. ik stond op het perron! Eerst weer uit- en inchecken en op naar de trein die ons weer naar Apeldoorn zou brengen. Wat een herrie op zo’n station. Doodeng ook al de voorbij razende treinen. Het instappen ging al wat vlotter, maar het idee dat ik er ook weer uit moest was toch wel weer eng. Maar ook dat ging goed. Eenmaal weer op het perron wilde mijn trainster nog even napraten, maar ik wilde maar 1 ding. Zo snel mogelijk weg van dat station! Ik heb het gedaan en als ik straks 2 dagen op survival ga kan ik in elk geval met de trein. Maar mijn hobby zal het nooit of te nimmer worden.

2 thoughts on “Een enorme angst overwonnen.

  1. Domie

    Je hoeft het gelukkig niet in 1 of 2 keer te kunnen 😉 Ik ben nu vanaf september bezig, leren reizen met het OV. Ik herken de eerste keren erg goed. En mijn eerste keer zonder de trainster. Brrrrr 🙂 Van te voren buikpijn ervan gehad. Nu leer ik na bijna een jaar overstappen. Het blijft een energie rokende nare bezigheid.

  2. Ingrid

    Joke, je onderschat jezelf weer eens: je kunt dit gewoon.
    Ik moest wel vreselijk lachen toen je schreef dat je uitgechecked had, hahaha, heb je alweer meer punten gescoord dan ik. Hoevaak ik het vergeten ben? Ga ik je mooi niet vertellen.

    Maar alle gekheid op een stokje: ik neem mijn petje weer af voor je, want heel veel dingen realiseer ik met gewoon niet. Bijvoorbeeld die herrie in een station, sta je als ziende dus helemaal niet bij stil.
    Ik vrees dan ook dat ons uitstapje vorig jaar met de tram in Amsterdam niet echt bijgedragen heeft aan jouw zelfvertrouwen. Sorry!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *