Schoolreünie

      Geen reacties op Schoolreünie

Gisteravond heb ik een schoolreïnie gehad. Dit was voor mij een mooi oefenproject, om te kijken wat ik in Apeldoorn allemaal heb geleerd. Om te kijken waar ik sta,wat ik anders had kunnen doen en wat goed ging. En bovenal natuurlijk een leuke avond te hebben. Deze blog is voor mij een goede manier om voor mijzelf die dingen op een rijtje te zetten. Ik heb nogal eens de neiging om vooral te kijken naar wat er niet goed ging, en de dingen die wel goed gingen over het hoofd te zien. De beroemde lat…
Het was voor mij al een enorme overwinning om op de uitnodiging in te gaan. Niet eerst bedenken wat er allemaal mis kan gaan, maar denken aan een leuke avond waar ik graag naar toe zou willen. En dus accepteerde ik de uitnodiging. Vervolgens ben ik zelf op zoek gegaan naar een manier om er te komen. Ook dat is me gelukt. Ik had een taxi voor de heenweg en voor de terugweg had ik zelfs twee mogelijkheden. Gelukkig reed ik met iemand mee die er al vroeg moest zijn, zodat ik even de mogelijkheid had om de omgeving rustig in mijn op te nemen en eerst kennis te maken met de organisatie, waarvan ik de meesten gelukkig nog wel kende. Rond een uur of 8 kwam de groep binnen en werd het voor mij wel even lastig. Veel o en ah geroep, kreten van herkenning, en heel veel stemmen die ik niet meer kende.Ik ben maar gewoonrustig gaan afwachten wat er ging komen. Er kwamen er veel voorbij die mij herkenden en mij een hand gaven, dit ging best wel goed, en ik heb elke keer ook gevraagd wie ik voor mij had. Hierna was ik eigenlijk al helemaal op van de inspanning. Ik ben weer even rustig gaan zitten en liet alles maar even op mij afkomen. Van te voren hadden ze al aangegeven dat ik maar moest zeggen als ik iets wilde eten of drinken. In het begin vond ik dat nog wel lastig, maar uiteindelijk heb ik dat toch maar gedaan. Het was leuk om te horen waar iedereen is gebleven en wat ze allemaal doen. Lekker kletsen, luisteren naar verhalen en herinneringen ophalen. Wat ik voor mijzelf wel een beetje als een gemiste kans zie is het voorstelrondje. Iemand vatte het idee op om iedereen even het woord te geven. Ik heb het niet gedaan en achteraf vind ik dit wel jammer. Dit was nu echt een punt waarin ik mezelf had kunnen overtreffen, door net even buiten mijn veilige grenzen te gaan. Volgende keer in zo’n situatie niet meer twijfelen maar doen. Wat ook jammer is, en waarschijnlijk altijd ook zo zal blijven, is het feit dat ik niet even gezellig kan rondlopen en spontaan met iemand anders een praatje kan beginnen. Aan het einde van de avond ben ik op het aanbod van iemand ingegaan die mij naar huis wilde brengen. Ik heb gewoon vertelt,dat ik haar niet de weg naar mijn huis kon vertellen. Dat was geen punt, want navigatie is een uitkomst. Eenmaal thuis was ik echt kapot, maar toch ook wel blij en trots dat ik gewoon een avond in mijn eentje op stap ben geweest, zonder hulp van het thuisfront of vriendinnen! Het mooie vind ik dat ik er nu ook naar terug kan kijken en ervan kan leren. Bij deze wil ik iedereen bedanken voor een geweldige avond om op terug te kijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *