De weg naar een geleidehond

      Geen reacties op De weg naar een geleidehond

De aanloop naar een geleidehond.

Midden vorig jaar heb ik een intakegesprek gehad met Serge Gaus. Een oriënterend gesprek. En het voelde goed. Het was een lang gesprek waarin hij veel informatie gaf en ik alle ruimte had om vragen te stellen.
Aan het eind van het gesprek hebben we van beide kanten besloten om met elkaar in zee te gaan. Dat was best wel weer een spannend moment. Er ging weer een nieuwe periode aanbreken.
Een periode van dingen regelen. Ik moest een medische verklaring hebben. Gelukkig had ik nog een recente vanuit Het Loo Erf.
Ook had ik nog contact met een ergotherapeut van Visio Nijmegen. Zij moest een deel van de aanvraag voor haar rekening nemen. Samen hebben we gekeken naar die routes die ik al kende en de routes die ik nog wil leren kennen. Gelukkig waren dit genoeg routes om een geleidehond genoeg werk en uitdaging te bieden.. En Serge Gaus moest natuurlijk ook een deel van de aanvraag doen.
Dit alles werd verzameld en opgestuurd naar de zorgverzekering.
En dan begint het lange wachten. Meestal duurt het een week of zes voor de zorgverzekering een besluit vormt.
En dat besluit was in mijn geval negatief. Dit had vooral met Amy te maken. Mijn geleidehond van een andere hondenschool. Die situatie moest eerst opgelost worden.
Om een lang verhaal kort te maken, dat duurde erg lang en verliep niet soepel.
Eind november was duidelijk dat ik niet verder kon met de bewuste hondenschool en mijn zorgverzekering. Ik ben overgestapt naar een andere zorgverzekering en Gaus kon weer een nieuwe aanvraag indienen.
Dit verliep allemaal heel soepel en begin December werd de aanvraag verstuurd.
En o wonder, niet te geloven. Eind December kwam er een brief van de zorgverzekering. Deze keer met goed nieuws. De aanvraag voor een nieuwe geleidehond was goedgekeurd! Ik heb tranen met tuiten gehuild. Alle onmacht, ellende, woede en verdriet van het afgelopen halfjaar kwamen eruit. Ik was superblij maar vond het ook moeilijk. Helaas was het wel allemaal ten koste van Amy gegaan. Mijn lieve trouwe maatje die mij 5 jaar lang had vergezeld. Maar ik moet verder en dat kan ik nu.
Ik werd weer op de wachtlijst bij Gaus gezet. De wachttijd is een jaar tot anderhalf jaar dus ik zal nog even geduld moeten hebben. Maar ondertussen kan ik me voorbereiden en verheugen op de komst van een nieuwe geleidehond. Spannend hoor! Wat zal het worden? Welk ras, mannetje of vrouwtje en hoe gaat hij of zij heten? We gaan het afwachten. En natuurlijk hou ik jullie op de hoogte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *