Dubbel gevoel

      Geen reacties op Dubbel gevoel

Dubbel… gevoel

Het is vandaag echt een heel bijzondere dag. Maar ook een hele moeilijke. . Ik word heen en weer geslingerd tussen blijdschap, verdriet en onmacht.

Vandaag heb ik per post het allereerste exemplaar van mijn boek gekregen. Een moment om van te genieten volgens de uitgever. Natuurlijk, dat klopt. Dit is het moment waar ik maandenlang naar toe heb gewerkt. Ik heb mijn kindje vol vertrouwen uit handen gegeven om het met de buitenwereld te gaan delen. Nu ligt het voor mij op tafel.
En de tranen rollen over mijn wangen. Ik ben blij, zeker. Maar dit zijn even geen tranen van vreugde. Dit zijn tranen van verdriet en onmacht. Want o, hoe graag wil ik de cover van mijn boek kunnen zien. Mijn naam op de voorkant lezen. In gedachten zie ik het natuurlijk wel voor me, maar ja, wie zegt mij dat het er echt zo uitziet. Kleuren? natuurlijk kan ik mij daar nog een voorstelling van maken, maar is het echt zoals ik denk?
Man en kinderen zijn enthousiast en daar hou ik mij dan maar aan vast. Ze leggen het uit en vinden het mooi. Maar potverdorie, ik wil het zelf zien! Ik zit met het boek in handen en weet dat het van mij is. Dat ik het echt heb geschreven, dat het mijn levensverhaal is, dat mijn naam op de voorkant staat en mijn foto op de achterkant. Maar eerlijk gezegd kan het elk willekeurig boek zijn dat ik in mijn handen heb. Het is zo moeilijk uit te leggen hoe ik me voel, en het is ook vreemd hoe het werkt in mijn hersenpan. Omdat ik iets niet kan zien kan ik er dus ook niet zo van genieten als iemand die het wel kan zien. Terwijl ik toch weet dat het van mij is. Blijkbaar heeft ieder mens toch een visuele bevestiging nodig om daadwerkelijk met volle teugen te kunnen genieten.

Na de eerste tranen komt natuurlijk ook een trots gevoel over mij heen. Ik heb het gewoon gedaan en het is echt gelukt. Nog negen dagen voor het boek echt de buitenwereld in gaat. En ik denk dat dan voor mij pas het echte genieten begint. De feedback die ik dan hopelijk ga krijgen is voor mij eigenlijk veel belangrijker dan het vasthouden van mijn eerste exemplaar. Dat is tekst en daar kan ik wat mee!

PS: Deze column heb ik gisteren geschreven. Vanochtend zat ik weer met mijn boek in handen. Nu komen er tranen van blijdschap en vreugde. Ik, een enorme boekenwurm, heb nu gewoon mijn eigen boek!

Over jokevanrooden

Vrouw, getrouwd met Valentijn, 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *