Lieve Bobbie

      Geen reacties op Lieve Bobbie

IMG_0974

IMG_0975Lieve Bobbie,

Zes dagen geleden kwam jij mijn leven binnenwandelen en het lijkt alsof je er altijd al bent geweest. Het is zo vertrouwd.

De eerste drie dagen hebben we lekker aan elkaar mogen wennen en dat was ook wel nodig. Jij was zo moe van de roerige week die je achter je had. Je hebt heel veel geslapen. Het eten en drinken, poepen en plassen ging vanaf dag 1 gelukkig prima. Je lijkt je echt op je gemak te voelen in ons huis en ons gezin. Vanaf zondag kwam je een beetje los. Spelen met een piepballetje is erg leuk en ook buiten kwam je wat meer los.
Vanaf Maandag begon de training voor ons samen. Om half negen kwam onze trainer en mochten we aan de bak. Veel informatie en de eerste voorzichtige stapjes in tuig. Jij was erg voorzichtig, ik dacht dat ik zo met jou weg zou lopen! Gewoon even een rondje, voor mij om te voelen hoe het ook alweer is om naast een hond te lopen en om te kijken hoe het jou verging. Je deed het goed maar had al snel je kop vol van alle nieuwe indrukken en luchtjes om je heen. Nog even naar de uitlaatplek en dat was meer dan genoeg voor de eerste keer. In de middag mocht ik alleen naar de uitlaatplek, omdat ik het nog een beetje spannend vond en jou niet onzeker wilde maken ging het baasje even mee tot aan het bos. Alleen uitlaten en teruglopen durfde ik wel aan. Nadat ik jou uit de beugel en aan de lange lijn had gedaan klapte ik mijn taststok uit. Vanaf dat moment reageerde jij vreemd. Je bleef maar schuin achter mij lopen en wilde steeds aan de rechterkant. Poepen of plassen deed je al helemaal niet. Weer in de beugel klapte ik mijn stok in om op weg naar huis te gaan. Maar jij bleef staan. Ik liet even de beugel los en jij liep weer naar mijn rechterkant. Vreemd, ik kreeg de indruk dat jij bang was voor mijn stok, dus ik maakte hem nog kleiner. En ja hoor, daar ging je. We kwamen zonder problemen thuis.
De volgende ochtend weer een nieuwe training. Ik vertelde het verhaal van de stok en we besloten samen met jou naar de uitlaatplek te gaan. Kijken hoe je op mijn stok reageert en eens kijken of je los kan lopen. Eenmaal los bleek je niet bang te zijn voor mijn stok, maar het balletje aan de onderkant had jou interesse. Je wilde er eigenlijk graag mee spelen. Helaas pindakaas, dat is niet de bedoeling lieve Bob. Tijdens de wandeling bleef je zo keurig dicht bij mij, geweldig. Natuurlijk heb ik je veelvuldig beloond. Dat verdiende je ook echt. Je bleef echt in een kleine cirkel om mij heen en volgens de trainer bleef je mij constant in de gaten houden. Dan even oefenen in het hierkomen. Jij bleef achter bij de trainer en ik liep een stuk door. Toen ik mij omdraaide en jou riep kwam je in een rechte lijn naar mij toe. Wat een super gevoel. Dat deed je echt heel goed. Zo goed zelfs dat ik de volgende uitlaatbeurt alleen mocht doen en jou dus ook mocht loslaten. Best spannend voor ons allebei. Wat een euforie, het ging zo goed. Wederom bleef je in mijn buurt. Zelfs toen ik even met iemand stond te praten die ook een hond mee had, bleef je bij mij. Om daar zeker van te zijn vroeg ik je wel even om je te melden en in no time voelde ik je neus in mijn handpalm. En dat moest natuurlijk beloond worden met een lekker stukje worst! Ik ben zo supertrots op hoe jij het doet. We kwamen veilig weer thuis en het maakte bij zo blij dat ik dit al weer zelf kan doen. Samen met jou uiteraard. Thuis bleek dat je ook je ondeugende streken hebt en dat je dus echt je ware karakter begint te tonen. Nadat we even hadden gespeeld met een piepballetje ruimde ik die weer op. Samen zijn we even de tuin in geweest waar je het ook erg naar je zin hebt. Eenmaal weer binnen hoor ik plotseling het geluid van het piepballetje. Ik dacht dat ik gek geworden was. Die had ik toch opgeruimd? Ik heb geen idee hoe je het voor elkaar hebt gekregen maar je had hem zelf weer gepakt en lag er triomfantelijk mee op je kussen. Stiekem moest ik er ontzettend om lachen maar dat heb ik jou natuurlijk niet laten merken. Stel je voor want dan denk je ook nog dat het goed is wat je hebt gedaan.

Lieve Bobbie, samen gaan we onze vrijheid stapje voor stapje uitbreiden. Ik verheug me nu al op alle avonturen die we ongetwijfeld gaan beleven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *