Een weekje verder

      Geen reacties op Een weekje verder

IMG_0982

Een weekje verder.

En dan zijn we al weer bijna twee weken samen. De tijd vliegt. Het gaat ontzettend goed met Bobbie en ook met mij. Al moet ik wel erg wennen aan mijn nieuwe ritme en mijn conditie die ik moet opbouwen want ik loop heel wat af! Maar wat is het heerlijk.

We zijn samen hard aan het werk. Inmiddels ken je de weg naar de Supermarkt en hebben we tijdens de trainingen een paar keer boodschappen gedaan. De eerste keer vond jij het wel erg spannend en ik natuurlijk ook. Ik was er zelf ook al lang niet meer geweest en moest mij ook weer even goed oriënteren. Maar nu, na de derde keer oefenen hebben we het goed onder de knie. Ook de huisarts hebben we vereerd met een aantal bezoekjes. Voor ons allebei eigenlijk nieuw. De verkeerssituatie op de route is pas veranderd en dat moet ik ook nog leren. Een andere aanvliegroute zullen we maar zeggen. Eenmaal binnen natuurlijk ook de wachtkamer in. Ik zeg tegen jou zoek bank en jij wijst mij keurig een lege stoel. Dan de beugel losmaken en jou parkeren onder mijn stoel zodat jij niemand in de weg ligt. We hebben wel wat bekijks en zo te horen vindt iedereen het prachtig om te zien. Het is heel bijzonder om te merken hoe snel jij weet waar je naar toe moet. Je bent enorm routevast. Tijdens het wandelen in het bos is het geweldig hoe dicht je bij mij blijft en mij constant in de gaten houdt. Andere honden vind jij totaal niet interessant. Je kijkt even en gaat dan weer je eigen weg. Je lijkt bijna mijn schaduw. Ik hoef je nooit te roepen want jij houdt mij goed in de gaten. Ook de routes naar vriendinnen en zus al geoefend en die komen van de week nog een keer aan bod. Als jij een route voor de tweede keer loopt weet jij al bijna de weg, geweldig. Bij een van mijn vriendinnen zijn 4 honden in huis en ik was heel benieuwd hoe jij daarop zou reageren. Maar net als in het bos negeer jij ze volledig. en dan negeren zij jou ook. Fantastisch hoe dat gaat. Op de terugweg naar huis hoef ik bijna geen commando’s te geven want jij laat even zien dat je de weg weet. In het weekend kwamen mijn vriendinnen kraamschudden en zij hebben altijd weer iets bijzonders in petto. Deze keer hebben ze ter ere van de komst van jou een spandoek in de tuin gehangen. Zelfs op dit bezoek reageerde jij heel rustig. Je lag gewoon heerlijk te slapen op jouw kussen!
En dan tussen al de trainingen en uitlaatrondjes door oefenen we ook nog in huis. We doen een soort hersengymnastiek om jou alert te houden. Verstoppertje spelen bijvoorbeeld. Jij blijft in de gang en ik ga een speeltje verstoppen die jij vervolgens op moet zoeken. Wat vind jij dit leuk en wat ben jij er goed in. Af en toe nog een borstel en kam beurt en zo worden onze dagen gevuld.
Het was een hele drukke week en het kost behoorlijk wat energie. Dingen ernaast doen is bijna niet mogelijk en ook het schrijven schiet er een beetje bij in. Maar ik probeer elke week een blog te schrijven over onze belevenissen. Misschien af en toe tussendoor een kortere update met een foto of video als het lukt.
Beschrijving foto’s: Bobbie en ik aan het werk richting de winkel. Bobbie en ik aan de wandel richting de huisarts. Bobbie onder mijn stoel bij de dokter in de wachtkamer. Bobbie en ik terwijl ik Bobbie in het tuig doe. Bobbie voor het spandoek dat mijn vriendinnen opgehangen hebben in de tuin.

 

IMG_0981 IMG_0989

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *