Een gesprek in het bos en iets over een positieve wending.

Over een gesprek in het bos en iets met een goede afloop.

Op een van mijn ochtendwandelingen in het bos met Bobbie ontstond er een gesprek met een mevrouw met hond. Wat bij mij begon met een kleine irritatie, ging het over in  nog grotere irritatie, maar uiteindelijk kreeg het gesprek een positieve wending.

Ik liep samen met Bobbie, die nog in tuig was het bos in naar de plek waar ik hem los kan laten. Er kwam een mevrouw aan met een jong hondje. “Mijn hondje komt even snuffelen aan jou hond, dat mag wel toch?” riep ze. Er begon bij mij iets te kriebelen maar nam me voor om rustig en vriendelijk te blijven. Dit zou weer een rondje uitleg worden!

Ik vertelde haar dat dit eigenlijk niet de bedoeling is omdat mijn hond aan het werk is. “Maar hij wil alleen maar snuffelen, hij doet echt niets” Zei ze nogmaals. Ik zei haar dat ik daar ook niet bang voor was, maar dat mijn hond tijdens zijn werk niet afgeleid mag worden omdat hij anders niet meer goed op mij kan letten. Daarop vroeg de mevrouw of ik nog wel iets kon zien. Toen ik antwoordde dat ik niets meer zie riep ze: “o, jeetje, wat erg, wat verschrikkelijk!” En daar groeide mijn irritatie. Ik weet het, het is goed bedoeld, maar van dit soort opmerkingen gaan mijn haren recht over eind staan. Wederom bleef ik vriendelijk en rustig en mompelde iets van ieder huisje en een kruisje of zo. Vervolgens kreeg ik een compliment dat ze het zo knap vond dat ik daar zo zelfstandig en ontspannen rondliep. Daar groeide ik dan wel weer van, maar vond het nog steeds ongemakkelijk. Er kwam een fiets aan uit tegenovergestelde richting en Bobbie begon te blaffen. O, zei ze, doet hij dat om jou te waarschuwen? Ik zei haar dat hij dat anders nooit deed in tuig en dat het waarschijnlijk kwam doordat hij afgeleid was. Zo, dacht ik, duidelijker kan ik niet zijn. Na nog heel even praten gaf ik aan verder te willen om mijn hond ui te laten. Als laatste zei ze dat ze haar hond de volgende keer als we elkaar tegenkomen vast zal maken!

Kijk, en zo krijgt een gesprek uiteindelijk toch een positieve wending. Ik heb in elk geval weer 1 persoon kunnen bereiken die het misschien snapt. En daar doe ik het dan maar voor. Voor alle duidelijkheid dan nog 1 keer: Is mijn hond in tuig dan mag hij niet worden afgeleid, geroepen, besnuffeld of geaaid! Als hij los is in het bos mag hij met andere honden spelen en als het aan mij wordt gevraagd of er geaaid mag worden, dan mag dat alleen als ik daar toestemming voor geef. En ja, probeer dat maar eens vol te houden met een hond met een enorm hoog aaibaarheidsgehalte!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *