Een dagje trainen

Een dagje trainen.

Omdat er een aantal dingen met Bobbie en mij nog niet zo lekker gaan heb ik contact gezocht met Gaus. Na twee keer een telefoongesprek van een uur kwam Serge zelf op 27 December langs. We hebben veel gepraat om het probleem goed in kaart te brengen. Uiteindelijk zijn we gaan lopen en na een klein stukje wist Serge de vinger al op de zere plek te leggen. Ik moet me ontspannen en meer vertrouwen op Bobbie zodat Bobbie ook op mij kan vertrouwen en de ruimte krijgt zelf beslissingen te nemen. Grappig, ik had al veel dingen bedacht waar het toch aan zou kunnen liggen maar deze had ik totaal niet door. Doordat ik de weg zo goed ken loop ik hem eigenlijk zelf en plaats van Bobbie te volgen. Ook heb ik een kleine afwijking naar links waardoor Bobbie een beetje schuin gaat lopen. We gaan vooral oefenen op snelheid en zekerheid. Ik probeer te ontspannen en gaandeweg na veel instructies en aanwijzingen voel ik het verschil. En Bobbie waarschijnlijk ook want de snelheid gaat als vanzelf omhoog. En dan ook nog op het goede moment belonen. Poeh, het valt allemaal niet mee. Na een eind lopen even een tussenstop bij De Groes voor een warme kop thee want o, wat is het koud en nat. Ik had geen handschoenen bij me en had ijsklompjes. Gelukkig mocht ik de handschoenen van Serge aan. Tijdens de thee alles besproken en ook nog even restauranttraining erbij gedaan. Bobbie strak naast mijn stoel en pas opstaan als ik het zeg. Tussendoor meerdere malenbeloond als hij netjes bleef liggen als er iemand voorbij kwam. Bobbie deed het zo goed. Inmiddels tolde mijn hoofd van alle informatie maar geleidelijk viel bij mij het kwartje. Het omdenken van corrigeren naar positief belonen is echt wel lastig maar dat gaat steeds beter. De terugweg ging al een stuk sneller. Op een gegeven moment ging Bobbie zo hard lopen dat ik het bijna niet meer kon bijhouden. Ik dacht nog dat de training wel erg snel werkte, maar nee, meneer moest heel nodig poepen. Gelukkig had Serge zakjes bij zich! Thuis een lekkere warme kop soep en nog even de laatste dingen doornemen. Een hele leerzame ochtend waarbij we ook erg veel gelachen hebben en met veel om over na te denken. Bobbie ploft op zijn kleed en is moe van alle indrukken en hij heeft nu ook erg hard moeten werken. Niet ik nam de leiding maar Bobbie moest het doen. Wat ben ik ongelooflijk trots op mijn knapperd. Nu is het weer aan Bobbie en mij om veel te gaan oefenen. Ik ga me ontspannen en dansen met mijn hond zoals Serge het noemt. En eerlijk is eerlijk, het loopt veel lekkerder en we krijgen er allebei nog meer plezier in dan we al hadden.

Leave a Reply