Vakantie

      Geen reacties op Vakantie

Vakantie

In Januari ben ik voor het eerst op een vliegvakantie geweest. Ik heb altijd gezegd dat ik nooit zou gaan vliegen. Maar de laatste jaren begon de nieuwsgierigheid toch wel de overhand te krijgen. Tijdens het eindgesprek van de observatieweek met de psycholoog op het Loo ERf kwam dit ook ter sprake. Hij vond het een mooi doel voor het einde van mijn revalidatie. Nou, hij kan trots op mij zijn want ik heb mijn angst overwonnen en ik heb het gedaan.

Midden in de nacht vertrokken we naar Schiphol. Het was er rustig, maar o, wat is het daar groot. Ik was niet echt zenuwachtig. Ik had eerder zoiets van laat maar komen. Toen we mochten boarden, en we het vliegtuig inliepen was ik een beetje overdonderd. Wat was het klein. In mijn beleving was een vliegtuig altijd inmens groot. Maar voor mijn gevoel zaten we als sardientjes in een blikje! De motoren begonnen te brullen en daar gingen we. En weet je, het viel me een beetje tegen. Ik had er meer van verwacht. Mij ingesteld op een enorme kick, maar die bleef uit. Het landen was iets minder doordat we behoorlijke stukken in een keer daalden. Maar ook dat viel verder erg mee.
En wat hebben we een heerlijke vakantie gehad. Lekker in de zon terwijl Nederland te maken kreeg met de eerste sneeuw van dit jaar. Jammer was natuurlijk wel dat ik niets van de omgeving kon zien. Ik liep op het strand langs de zee, maar zag helaas niet het blauwe water of de palmbomen.Het enige waardoor ik direct kon merken dat we in het buitenland waren was de taal. Overigens een prachtige taal dat spaans. Toen we weer langs een palmboom liepen wilde ik deze toch wel graag eens voelen, dan had ik tenminste nog enig idee hoe het er uit zag. Nou daar heb ik gelijk goed kennis mee gemaakt. Het was een ruwe soort met afgebroken bladeren. En jemig, wat zijn die krengen scherp. Hoe ironisch, ik had gelijk een wondje in de PALM van mijn hand! Voelen is dus ook niet altijd een goed alternatief. Zoals mijn man altijd gekscherend zegt:”Dat krijg je ervan als je overal met je handen aan wil zitten”

Maar ik heb genoten van de zon op mijn huid, die heerlijke warmte. En het vliegen is mij 100 procent meegevallen. Ik zeg, volgend jaar weer.

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *