Weer een bevestiging

      Geen reacties op Weer een bevestiging

Weer een bevestiging.

Zoals jullie inmiddels wel weten is stokloper niet mijn favoriete bezigheid. Maar ja, als je naar buiten wilt moet je toch iets. En het is natuurlijk goed om de routes een beetje bij te houden voor als de hond straks gaat komen.

Deze week heb ik letterlijk en figuurlijk een stok achter de deur. Mijn zus is jarig en zij woont op een kwartiertje lopen van mijn huis. Omdat het mij de laatste tijd niet lukt er met de stok op uit te gaan vind ik dit een mooie gelegenheid. ’Smorgens ben ik toch best wel een beetje zenuwachtig. Voor ik de deur uitloop stuur ik nog even een appje in onze familiegroep:”Wish me luck, ik ga nu met mijn stokje op weg. Als jullie vanavond thuiskomen en ik ben er niet, bel 112.” Vervolgens loop ik de deur uit en ik merk eigenlijk meteen dat er een soort rust over mij komt. Want wat kan er nu helemaal gebeuren? Ik ken de weg goed en heb mijn mobiel op zak. Vol zelfvertrouwen vervolg ik mijn weg. De eerste helft verloopt prima en ik krijg er bijna plezier in. Ik neem een afslag en dan klopt er iets niet. Ik heb in mijn hoofd zitten hoe het moet. Een bochtje en dan weer verder rechtuit. Maar plotseling staat daar een auto en ook nog een huis. Foute boel dus. Ik loop weer terug naar waar ik vandaan kom en begin weer opnieuw. Weer hetzelfde. Wat klopt hier niet? Ik weer terug tot op een punt waar ik weet waar ik ben. Ondertussen blijf ik heel kalm en voel totaal geen paniek. Dan hoor ik een stem: ”Waar moet je naar toe? ” Ik noem de straatnaam en daar ben ik dus ook. Mooi, dan ben ik dus niet ver afgedwaald. Maar ja, waar ging het fout. De aardige man loopt even met mij mee tot ik op een punt ben waar ik het weer weet. “Red je het verder zo”, vraagt hij. Ik heb er het volste vertrouwen in dat het goed komt. Ik vervolg mijn weg en dwaal iets te ver af naar rechts waardoor ik op een oprit beland. De aardige meneer staat mij nog na te kijken, want hij roept dat ik niet goed ga. In mijzelf mompelend van frustratie dwaal ik weer iets naar links om op het goede pad te komen. Daar staat de beste man weer naast me. “Je gaat niet goed.” Ik denk bij mezelf dat dat best meevalt. Met een stok loop je nu eenmaal niet altijd in een rechte lijn. En uiteindelijk kan ik mezelf goed corrigeren. De beste, aardige man heeft er niet veel vertrouwen in want hij wil wel even meelopen naar mijn eindbestemming. Eigenlijk loop ik liever alleen. Rustig op mijn gemak zonder dat ik op mijn vingers word gekeken. Maar ja, hij bedoeld het goed dus ik laat het toe. Vlak bij mijn eindbestemming moet ik naar rechts, een klein stukje rechtdoor en dan een pad in. “Red je het zo” vraagt hij. “Ja hoor” roep ik en bedank hem voor zijn hulp. Ik voel goed met mijn stok waar het pad zit. Ik mis net de ingang en voel een tuin. Ik weet dat ik terugmoet. Maar voor ik het zelf kan oplossen roept de man alweer dat ik fout ga. Ik voel me steeds kleiner worden. Ik heb het pad gevonden en nogmaals wordt mij gevraagd of ik het echt wel red. Wat kan er nou misgaan in een pad? volgens mij niets. Maar door het hele voorval ben ik zo opgelaten dat ik de poort van mijn zus gewoon voorbij loop. Geen man overboord. Gewoon een stukje terug en dan kom ik er wel. En daar ben ik dan. Mijn zus is trots op mij en vindt het knap dat ik het heb gedaan. Dat maakt weer veel goed. Na een gezellige verjaardagsvisite ga ik vol goede moed weer huiswaarts. Zonder afdwalingen,verdwalingen of behulpzame mensen kom ik in een rechte lijn weer thuis.

Nu heb ik dus weer de bevestiging waarom ik geen stokloper ben. Ik kan het echt heel goed en ken de route op mijn duimpje. Maar het ziet er gewoon zo klungelig en onhandig uit dat men vaak denkt dat er veel misgaat en het niet meer gaat lukken om op de plaats van bestemming te komen. ` Maar goed, ik ben trots op mezelf dat ik het weer eens heb gedaan, maar een hobby zal het nooit worden, Ik kijk uit naar de dag dat mijn hond komt en ik weer lekker vlot mijn weg kan vinden.

Over Joke Peppelman

Vrouw, , 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *