Een hele onderneming deel 1

      Geen reacties op Een hele onderneming deel 1

Een hele onderneming, deel 1.

Samen met een lotgenote op stap. Twee jaar geleden zou ik hier nog niet over nadenken. Echt niet! Hoe dan? Ik zag al vele beren op mijn weg voor ik ergens aan begon. Ik vind het nog steeds bijzonder dat het nu zo anders is.

Het gaat vandaag maar weer eens gebeuren. Samen met vriendin op stap. En niet zomaar even iets, nee, we gaan naar Amersfoort. Een theater voorstelling op uitnodiging van de Oogvereniging. Nu is de afstand Zelhem-Amersfoort nogal een onderneming. Met de bus en trein is geen optie. Veel te omslachtig, tijd- en energie rovend. Gewoon lekker met de taxi. De show duurt maar twee uurtjes maar het is voor mij een dagvullend programma.
Om tien voor tien staat de regiotaxi voor de deur. Op naar vriendin in Doetinchem. Ik ben gelukkig in het bezit van haar sleutel, want zij is nog niet thuis. Ik voel me bijna een inbreker. Ik ben er nog maar net als de bel gaat. Tja, de voordeur ga ik hier echt niet vinden. Lekker laten gaan. Ik sta buiten te genieten van de zon. Weer de bel. Ik doe toch maar een poging om naar het hek te lopen. Dan hoor ik een stem. Een taxichauffeur die mij ziet staan komt zich melden. Taxi? Die moet hier pas over een uur zijn. De taxichauffeur gaat nog een keer kijken op zijn planning maar daar staat toch echt kwart over tien.. Ik zeg dat het echt niet klopt, dat de taxi om kwart over elf is besteld omdat we om één uur in Amersfoort moeten zijn. Amersfoort? Nee ik moet iemand naar het ziekenhuis brengen zegt de chauffeur. Dan gaat mij een lampje branden. Vriendin staat namelijk bij het ziekenhuis te wachten om naar huis te worden gebracht. Oeps foutje! De route is verkeerd om ingepland. De chauffeur haast zich naar het ziekenhuis. Als dit een voorbode is van de dag kunnen we onze lol nog op.
Gelukkig is vriendin op tijd thuis voor het volgende traject. met de Valistaxi naar Amersfoort. We zitten nog rustig aan de thee als we een auto horen stoppen. De taxichauffeur heeft nog niet gebeld dus die kan het niet zijn. De auto blijft staan met draaiende motor, en tja dan kun je als twee blinden uit het raam gaan kijken, maar dat schiet natuurlijk niet op. Er wordt ook niet aangebeld. We moeten allebei nog even naar het toilet dus we gaan rustig onze gang. Ondertussen toch wel wat lacherig en nerveus. De auto blijft staan. We besluiten om dan toch maar naar buiten te gaan. Vriendin sluit af en we lopen naar voren. We gaan maar richting het geluid van de draaiende motor want er is verder niemand te horen. Dan klinkt er plotseling een stem die zegt dat ik bijna bij de auto ben. Ik schrik me rot. Die zag ik niet aankomen! Vriendin kan het niet nalaten om te zeggen dat er niet gebeld is. Geen commentaar. En de deurbel heb ik ook niet gehoord voegt ze er fijntjes aan toe. Nee, ik heb niet gebeld is het antwoord. Briljante opmerking, dat hadden wij ook al gemerkt. We gaan samen achterin zitten. Op weg naar Amersfoort…

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *