Amy

      Geen reacties op Amy

Amy,

Lieve Amy, mijn geleidehond,
jaren liepen wij samen in het rond.
Helaas kwam daar een jaar geleden abrupt een einde aan,
Ik moest jou, met pijn in mijn hart laten gaan.
Soms kan het leven zo oneerlijk zijn,
En dat doet nog steeds heel veel pijn.
De onmacht, het verdriet,
dat is niet fijn, echt niet!
De herinneringen pakt niemand mij meer af,
De mooie tijden die jij mij gaf.
Het onafhankelijk zijn samen met jou,
Daardoor waren wij vaak samen in touw.
We hebben samen veel gedaan,
soms met een lach, soms met een traan,
Van revalideren tot uit eten gaan.
Samen wandelen in het bos,
Daar mocht jij dan lekker los.
Voor andere honden was jij echt niet bang,
Lekker spelen, maar nooit zo lang,
want had je er genoeg van, ging jij gewoon je eigen gang.
Verdwalen hoorde er soms ook bij,
Maar ik raakte nooit in paniek met jou aan mijn zij.
weet je nog die keer dat ik naar huis wilde maar er niet kwam?
jij wilde naar het bos en ging gewoon je gang.
Een allemans vriendje, dat was jij,
vele mensen maakte je daarmee blij.
hier een knuffel, daar een aai tot niemand jou meer aandacht gaf,,
dan sloop je stilletjes naar je mand en ging af.
Spelen met de bal was favoriet,
maar terugbrengen, nee dat niet.!
Op een afstand blijven liggen met een uitdagende blik,
Deze is lekker van mij, wat had jij een schik.
Ik koester de herinneringen voortaan,
het beeld op mijn netvlies dat vanzelf is ontstaan.
Deze blijven mij altijd bij,
Ook al heb ik straks een nieuw maatje aan mijn zij.
Jou vergeten doe ik niet.
Echt niet, nooit niet!

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *