Gezelligheid

      Geen reacties op Gezelligheid

Gezelligheid.

De showdownvereniging waar ik lid van ben is een heel gezellige club mensen en vooral niet te vergeten een enorme beestenboel. Tijdens onze laatste ledenvergadering was het echter wel het toppunt van gezelligheid en drukte.

Omdat we de training eigenlijk niet wilden afzeggen omdat er weer een competitieronde aankwam gingen we voor éen keer aan het eind van de middag trainen. Iedereen was aanwezig dus waren we met acht personen en eerst met vijf honden later met zeven. Zowel de honden als de baasjes hadden het naar hun zin. We hebben lekker getraind maar daarna moest de inwendige mens natuurlijk ook versterkt worden. Dus met ons allen op naar de snackbar. Er was een aparte ruimte voor ons en dat was misschien maar goed ook met al die honden. We hebben heerlijk gegeten en ik vraag me achteraf wel  af of de bediening niet  meer moeite had om  ons in bedwang te houden  dan al de honden. Die lagen allemaal keurig te wachten tot ze weer aan het werk mochten. Wij daarentegen hadden het druk en gezellig. Het meisje dat ons bediende had notabene haar eerste werkdag. Ga er maar aan staan met zo’n zooitje ongeregeld.  Vervolgens wachtte ons een uitdaging. In een soort van colonne gingen we naar het huis van de voorzitter ongeveer 20 minuten verderop. Een goede oefening voor ons allemaal. De ene hond moest wat langzamer, een ander wat sneller. Het was de volgende dag ook nog eens kliko-dag dus de stoep stond vol met containers. Op een gegeven moment moesten we ergens omheen. de éne ging linksom, de andere rechtsom en én bleef er stoïcijns op de straat lopen. Na een tijdje waren we iemand kwijt dus even wachten en diegene die nog het meest kon zien ging een stukje terug. Ja, gevonden. Vervolgens moesten we het spoor oversteken. Éen van de honden was door omstandigheden wat angstig voor het spoor dus hielden we allemaal even in om gezamenlijk de oversteek te maken. Maar wat gebeurd er? De angstige hond neemt een aanloop, schiet ons allemaal voorbij met haar baas erachter aan en schiet zo het spoor over, zonder problemen. Een aantal volgden en de rest had niet door dat iedereen al verdwenen was en bleven keurig staan wachten tot we met z’n allen konden oversteken. Grote hilariteit. Tja, zet een stel blinden en slechtzienden bij elkaar en je komt altijd weer voor verrassingen te staan. We hebben de honden ook nog even uitgelaten en kwamen zonder kleerscheuren aan op het goede adres. Ik denk dat we een ware bezienswaardigheid zijn geweest. Op het goede adres aangekomen waren er nog twee honden waaronder een JackRusselpup die alle grote geleidehonden de baas was. Nadat iedereen, inclusief de honden, een plekje had gevonden konden we starten met onze vergadering. Om een uur of negen ging iedereen weer huiswaarts.

Moe van een lange dag maar ik denk allemaal heel erg voldaan en weer een enorm leuke ervaring rijker waar we samen nog vaak om zullen lachen.

Over Joke Peppelman

Vrouw, , 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *