Voorkeuren

      Geen reacties op Voorkeuren

De kapper, de drogist, het oogcafé, barbecue van de showdown, naar een vriendin. Allemaal ondernemingen van afgelopen week en dat met dat warme weer. Bobbie heeft er echt last van.Dus alles maar een beetje rustig aan. En ’s morgens vroeg en ’s avonds later op de avond als het afkoelt een lekkere wandeling.

We hebben dus leuke dingen gedaan al heeft Bobbie zo wel zijn voorkeur. Als we met de auto weggaan of er komt een taxi voorrijden dan is meneer niet meer te houden. Maakt niet uit waar we dan heengaan, we gaan weg en dat is leuk. Weg uit dit stille dorp, op naar activiteit.. De ingang van het oogcafé weet hij feilloos te vinden en hij brengt me zonder problemen naar de lift, soms naar de trap. Maar volgens mij denkt hij waarom met de trap als ik lekker lui met de lift kan? De lift heeft overduidelijk zijn voorkeur. Tijdens het oogcafé blijft hij meestal lekker liggen, maar even een rondje langs de bezoekers is natuurlijk altijd goed voor een lekkere aai over zijn bol. En dan weer vlug naar het vrouwtje waar de koekjes zijn. In het drukke verkeer van Doetinchem op weg naar een parkeerplaats waar een auto staat die ons een lift geeft naar Velp alwaar wij onze jaarlijkse barbecue hebben van de showdown. Hij volgt keurig naar de auto en loopt keurig, stopt netjes voor stoepen en hij vindt het geweldig. Als de achterklep van de auto open gaat weet hij niet hoe snel hij daar in moet springen. Bij de barbecue zijn nog drie andere geleidehonden. De tuin is groot genoeg, er ligt veel speelgoed, er zijn manden en kussens om op te liggen en er is water in overvloed. Alle eten is weggehaald, maar er is 1 geitenhoefje blijven liggen. En natuurlijk heeft Bobbie die gevonden. Terwijl de rest speelt ligt Bobbie heerlijk te kluiven. Af en toe loopt hij even rond om te kijken wat er allemaal gebeurd. Als wij met vier dames bij elkaar zitten en ergens heel erg om moeten lachen schijnt Bobbie bij ons te staan en ons allemaal één voor één  aan te kijken met een blik van vertwijfeling en onbegrip. Wat zijn jullie toch allemaal aan het doen schijnt hij zich af te vragen. Dan met ons vieren inclusief honden natuurlijk naar een uitlaatveld. Alle honden lopen fantastisch en doen hun werk geweldig. Bij terugkomst heeft onze gastvrouw vissnacks voor de harde werkers en dat gaat er natuurlijk wel in. Wat een feest. Er is een piano aanwezig en gelukkig is er iemand die daar fantastisch op kan spelen en dat dan ook doet. Bobbie komt strak naast mij staan en luistert geboeid. Ik hoor van anderen dat dit een mooi gezicht is. Als het tijd is om naar huis te gaan vindt meneer eindelijk het speelgoed en loopt rond met een pluchen koe, en wil eigenlijk helemaal nog niet naar huis. Tot hij door krijgt dat er weer een taxi voor de deur staat. Als een speer brengt hij mij er naar toe. De terugweg in de taxi slaapt Bobbie de hele weg en eenmaal thuis nog even een uitlaatronde en eenmaal binnen  nog even helemaal door het dolle spelen. En dan ploft hij moe maar volgens mij heel voldaan op zijn kussen.

En ik? Ik ben reuze trots en zo ongelooflijk blij met mijn lieve Bobbie. Ook al heeft hij zo zijn eigen voorkeuren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *