Schrijversblock

      Geen reacties op Schrijversblock

Schrijversblock,

Nederland zucht en steunt onder een heuse hittegolf. Ik ben gek op mooi weer en het buitenleven maar het kan ook te gek! Het hoognodige wordt gedaan en voor de rest doen we lekker rustig aan. Op zich niet verkeerd als het niet te lang duurt, maar er is zeker een groot nadeel.

Bobbie en ik ondernemen weinig samen en alleen kan ik niet zo heel veel beginnen. Met als gevolg dat ik gebukt ga onder een waar schrijversblock! Ik wil wel schrijven maar weet eigenlijk niet zo goed waarover. We beleven geen gekke of bijzondere avonturen. Deze week nog wel koffie gedronken met een vriendin in ons vertrouwde restaurantje. Bobbie en ik zijn daar heen gebracht in een auto met goede airco en binnen in het restaurant werkte de airco ook prima. Voor de honden werd goed gezorgd door middel van vers water. Zoals altijd bleven ze keurig liggen tot wij uitgekletst waren. Het enige werk wat te doen viel was naar binnen en een stoel zoeken. Daarna de kassa zoeken en de uitgang. En dan merk ik hoe graag Bobbie dat wil doen. Helemaal blij omdat hij even mag werken. Mijn onzekerheid om hem mee te nemen was in een klap weg. Ik doe hem er een plezier mee en het was verantwoord. Helemaal goed. Verder valt er weinig te werken en zeker bij temperaturen van 37 graden. Vanaf de middag blijven we binnen want in de tuin is het niet te doen en als ik toch even naar buiten moet glipt Bobbie mee en wil hij spelen met een bal. Hij begrijpt er niets van dat dat niet gaat gebeuren. Nee, we gaan snel weer naar binnen.

Als de zon verdwijnt uit onze achtertuin wagen wij ons weer voorzichtig naar buiten.  Bobbie is niet zo’n grote drinker dus af en toe probeer ik hem te verleiden door ijsblokjes in het water te doen, maar dat maakt niet zo’n indruk. Wat wel werkt is de waterbak telkens op een andere plek neerzetten. Waarom? Ik heb werkelijk geen idee want het water is hetzelfde, maar het werkt.  En ik kreeg opeens het idee hem een waterijsje te geven. Ik hield hem die voor en hij begon er meteen ijverig aan te likken, blijkbaar wist hij direct wat de bedoeling was. Hij begon er van te kwijlen zo lekker vond hij het. Uiteindelijk heb ik het hem gegeven omdat ik anders wel erg lang met mijn arm vooruit moest staan. Hij ging ermee op het gras liggen, at het ijsje lekker op…..en liet het stokje in het gras liggen. Even was ik bang geweest dat hij die ook zou gaan opeten, maar nee hoor! Zo had hij toch even verkoeling en had hij weer wat vocht binnen.

Wat ons betreft mag het nu wel weer iets minder worden zodat we weer samen op pad kunnen, avonturen beleven en er lekker over schrijven. Ik hoop dat jullie allemaal genieten van deze prachtige zomer want dat is het natuurlijk wel!

Over Joke Peppelman

Vrouw, , 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *