Los

      1 reactie op Los

Los,

Na een heftige week wisselen de goede en slechte momenten elkaar steeds vaker af en nemen de goede soms weer de overhand. En wat is er weer veel gebeurd. Zowel in real life als in mijn hoofd.

Het gesprek met maatschappelijk werk was een pittige. Erg confronterend natuurlijk want door zo’n gesprek kom je steeds dichter bij jezelf. Tuurlijk wist ik wat de oorzaak van die ellendige put was maar wat voor gevoelens komen daar dan bij los? En dat blijken dan soms hele andere te zijn dan ik in eerste instantie had bedacht. En dat is heftig. Het was een intensief anderhalfuur waarin menig traan vloeide.

Na dat gesprek werd ik opgehaald om een vervolg te gaan geven aan mijn zeilavontuur. Even stoom afblazen in de auto en dan hupsakee die boot weer op. Ik had er zin in. Bobbie ook want die sprong gewoon zelf zo die boot op. Ik was nog wat onvast op mijn benen door de afgelopen week en het gesprek maar eenmaal aan boord liet ik het allemaal maar over me heenkomen. Voor ik het goed en wel in de gaten had waren we los en gingen we de haven uit, de Rijn op. Een heerlijke lunch was ons deel aan boord. Fantastisch, want het weer zat ook nog eens mee. Natuurlijk was het een beetje spannend maar ik heb me geen moment onzeker of angstig gevoeld. De heenweg dus met de motor aan. Ervaren hoe het is en doordat het weer zo prachtig was, waren de omstandigheden perfect om te wennen. Grote vrachtschepen die langskomen, luisteren naar het geluid en dan de golven die er achteraan komen. Ik heb werkelijk geen idee hoelang we zo gevaren hebben. Ik heb zelfs het gevoel mogen ervaren om zelf te sturen, noem je dat zo op een boot? Op aanwijzing van de mannen natuurlijk, van links naar rechts en dan weer in het midden. probeer dat midden maar eens te vinden. Maar dat ging steeds beter. En toen, in overleg met mij, de motor uit en het zeil erop. Ik geloof eerst een kleine, iets van een fokzeil of zo. Ik hoor de termen en begin er een klein beetje aan te wennen, maar wat het precies allemaal inhoud weet ik ook nog niet. En o, heerlijkheid. Dan volgt de stilte. Er was heel weinig wind en ik had geen idee van snelheid of tijd. Het was een zalig gevoel. Het geklots van het water, de wind in de bomen, de vogels. En de geluiden van de rest van de wereld ver weg of wat dichterbij, daar varen we aan voorbij. Genieten en ontspannen. Blijkbaar straalde ik dat uit want de heren durven het aan om het groot zeil erbij te zetten. Door het geklapper kreeg ik een beetje een indruk hoe hoog die mast is, en dat is hoger dan ik dacht. Af en toe wat meer wind, en de golven van grote schepen. Ik voel het in mij buik maar het is een prettig gevoel, meegaan met de beweging. Ik geloof dat het mij aardig goed afgaat.

En ik heb heerlijk alles los gelaten. Even helemaal niets. Alleen genieten. Geen acht slaan op alle geluiden uit mijn mobiel, en geen idee van tijd. Wat maakt het ook uit ik kan er ook helemaal niets mee. Ik zit op een boot en kan er niet eerder af dan dat we weer in de haven zijn. Na ruim drie en een half uur genieten, stilte, goede gesprekken en veel lol, zijn we weer terug. Ongelofelijk, de tijd is omgevlogen Eenmaal weer in de auto heb ik het gevoel dat we achteruit rijden. Blijkbaar komt dit omdat ik het laatste stuk achteruit heb gevaren. Grappige gewaarwording.

En hoe fijn is het om te ontdekken dat ik dus eigenlijk steeds meer een natuurmens blijk te zijn. Iemand van rust en stilte, genieten van wat er in de natuur gebeurd. Voelen, ruiken! En wat is er dan veel te ontdekken waar je normaalgesproken compleet aan voorbij gaat. Weer een puzzelstukje van Joke op zijn plek.

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

1 thought on “Los

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *