Trots

      Geen reacties op Trots

Trots.

Bobbie en ik kunnen weer een paar nieuwe routes toevoegen aan ons lijstje. Langzaam maar zeker worden we samen weer steeds mobieler.

De korte routes hebben we inmiddels wel gehad, dus is het tijd voor de langere routes. En dat is best even puzzelen. In mijn hoofd heb ik altijd wel een beeld van hoe ik wil gaan lopen, maar ja, dat beeld is van een jaar of vijftien geleden en intussen is er enorm veel verandert. Ik kan het heel mooi bedenken maar als er ergens geen stoep is of het is geen veilige situatie om over te steken moet ik opnieuw gaan puzzelen. Gelukkig heb ik elke maandag mobiliteit en kunnen we samen de routes bekijken en de meest makkelijke en veilige uitkiezen. Zo had ik een route in mijn hoofd waarbij ik twee keer een vrij drukke weg over moet steken. De eerste gedachte was al geen optie. Bij de oversteek sta ik verdekt opgesteld achter bomen dus niet zichtbaar voor het verkeer. even schakelen en iets nieuws bedenken. Ook de tweede keuze is voor nu even geen optie, er wordt flink gebouwd en er staan veel werkbusjes op de stoep aan de drukke weg. Dan de route maar even uitstellen? Maar bij nadere inspectie moest ik toch echt iets anders bedenken. Als de busjes weg zijn blijken er parkeerhavens aangelegd te worden, dus geen stoep! Nog een keer schakelen en een derde optie. Deze blijkt gelukkig prima te doen en na twee keer samen oefenen neem ik de sprong in het diepe en ga alleen met Bobbie op pad. En wat doet hij het goed!

De volgende route en uitdaging. Ik probeer zoveel mogelijk afwisseling te brengen in de routes zodat het voor Bobbie ook een uitdaging blijft en geen sleur. Dus het eerste stuk hetzelfde en daarna wil ik afwijken. Maar helaas, de stoep die ik in gedachte heb blijkt niet te kunnen omdat een stuk stoep veel te smal is. Daar kunnen we samen niet over, en over de weg is geen optie want het is de drukke weg. Optie twee werkt prima al is het dan een eindje om. Omdat het begin hetzelfde is, en het tweede deel redelijk bekend terrein is omdat ik daar ook wel liep vanuit het andere huis hebben we hem 1 keer geoefend. En inmiddels hebben Bobbie en ik het samen ook gedaan. En weer gingen we als een speer. De route was naar een vriendin en van daar uit zijn we samen naar een andere vriendin gelopen. Bobbie vindt het over het algemeen erg spannend en verwarrend als er iemand meeloopt. Hij is dan snel afgeleid en houd de ander steeds in de gaten. Maar ook dat ging nu hartstikke goed. Zelfs op stukken waar mijn vriendin over de weg liep of een binnendoortje nam bleef Bobbie keurig op onze route.

Het geeft weer zo’n ongelooflijk gevoel van vrijheid en ik ben zo ontzettend trots op mijn vent. Hij krijgt er steeds meer plezier in en zijn staart blijft eigenlijk de hele weg hoog staan en af en toe voel ik hem zelfs langs mijn hand zwiepen. Nog een paar routes te gaan en dan kunnen we er voorlopig hopelijk weer samen tegenaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *