Uit het boekje

      1 reactie op Uit het boekje

Uit het boekje

Vandaag weer een mobiliteitstraining gehad samen met Bobbie. Een behoorlijk lange route die we voor de eerste keer gingen lopen. Het was een route met wel allemaal bekende stukjes maar net even op een andere manier aan elkaar geknoopt. En dan sta ik weer versteld  wat een olifantengeheugen Bobbie heeft. Het eerste stuk van de route is dezelfde als naar de kapper. Eenmaal op de stoep bij de kapper wilde Bobbie als een speer naar de deur, maar ik gaf het commando rechtdoor. Even een twijfel, Niet naar de kapper? O rechtdoor! Oké, maar wacht, daar staat een bankje in de weg. Keurig leid Bobbie mij er om heen en gaat rechtdoor. Op dit soort momenten merk ik gewoon dat we enorm gegroeid zijn samen. Bobbie laat zich veel beter corrigeren door mij. Pakt het snel weer op en zijn staart blijft bijna continu omhoog. Hij heeft er plezier in. Het tempo zat er goed in en op een stuk waar we even iets anders moesten dan vanuit het vorige huis pikte hij het meteen op. In een razend tempo waren we op onze bestemming. De terugweg gaat altijd een tikje langzamer. Maar eenmaal even op weg ging het tempo weer wat omhoog. Op een punt waar we moesten stoppen om over te steken kwam er iemand achter ons aan. Bobbie draaide zich om en trok mij mee naar die persoon. Ik wist niet wat er gebeurde, dit doet hij anders nooit. Ik riep hem tot de orde, en toen hoorde ik dat die persoon een bakje in de handen had met iets van vlees erin. Geweldig, dan blijkt maar weer dat Bobbie ook gewoon een hond blijft en dat er niets mis is met zijn neus. Maar vervolgens pakt hij de route weer keurig op en moet ik er erg om lachen. Weer op het stukje bij de kapper aangekomen wil hij toch echt even zeker weten of ik niet naar de kapper wil. Maar nee, we gaan echt naar huis. Alle stoepen worden keurig aangegeven en links blijven lopen op de stoep gaat vandaag ook geweldig. Grappig om te merken dat Bobbie mij keurig om een parkeerhaven heenstuurt, keurig van de stoep af en aan het eind de stoep weer op. Van de trainster hoor ik dat er geen enkele auto staat op de parkeerhaven dus dat we gewoon rechtdoor hadden gekund. Dan blijkt maar weer hoe routevast Bobbie is. We hebben de route geleerd toen er telkens auto’s stonden en hij er dus omheen moest. Dus dat doet hij nu ook, auto of geen auto.

Het was echt een oefening uit het boekje. Eigenlijk ging alles perfect en kunnen we ook deze afstrepen van de lijst met de te oefenen routes. Later deze week moet ik echt naar de kapper. Zal me niet verbazen dat Bobbie dan vindt dat we rechtdoor moeten, want dat deden we tenslotte de laatste keer ook ? Ik laat me verrassen. Het leven met een geleidehond is nooit saai en voorspelbaar.

1 thought on “Uit het boekje

  1. Toni Hoefsloot

    Ik wil ook een geleidehond! Joke, wat geweldig fijn, dat het zo goed gaat tussen jou en Bobbie. Ik wordt er helemaal blij van. Ook van de positieve manier waarop je er over schrijft. Leuk! Wens je een fijne dag. Hartelijke groet, Toni.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *