Druk, druk, druk.

      1 reactie op Druk, druk, druk.

Druk, druk, druk!

Neem ik een keer het schrijven van mijn vrouwtje over en krijg ik toch een enthousiaste reacties! Ze wordt er zelfs een beetje jaloers van. Ik vind het schrijven ook heel leuk en of zij het nu leuk vindt of niet, af en toe ga ik het toch lekker doen.

Afgelopen week had ze haar agenda toch volgepland joh! Elke dag zijn we op pad geweest. Veel lopen, veel hard werken, veel nieuwe dingen en uitdagingen en heel veel ritjes in de taxi. Ik vind het allemaal prima hoor. Hard werken vind ik leuk en als ik maar bij mijn vrouwtje ben, dan maakt het mij verder niet zoveel uit wat we doen en waar we heen gaan. Nijmegen is inmiddels een vaste locatie en daar weet ik precies wat er van mij verwacht wordt. En als ik mijn vrouwtje goed heb geholpen en rustig moet gaan liggen krijg ik altijd wel iets lekkers, dus dat vind ik helemaal prima. Af en toe doet  ze nieuwe dingen en daar denk ik soms wel eens wat van. Dan heb ik de route naar het kruidvat geleerd, geef ook keurig de ingang aan en dan wil ze ineens niet naar binnen maar rechtdoor. Ik aarzel dan toch wel even, want heeft ze dat wel goed? Wat wil ze dat ik doe? Maar ze geeft zo duidelijk aan dat ze rechtdoor wil dat ik daar dan maar aan toegeef. Na een tijdje lopen zie ik ineens dat we weer op een bekende route zitten. En dan weet ik ook wel wat ze wil. Maar waarom moest dan nu ineens anders? Mensen, soms begrijp ik ze niet hoor. Vrouwtje moest ook naar een of andere therapie. Ik blafte een keer toen we uit de wachtkamer werden opgehaald en die mevrouw schrok zich een hoedje, haha, dat was grappig. Wat ze daar binnen allemaal deden, geen idee. Ik ben eerst rustig gaan liggen maar ze moest op een paar apparaten gaan staan en daar moest ik toch wel even het mijne van weten en daarna ging ik even op onderzoek uit richting keuken. Maar dat vond ze niet goed. Oké dan ga ik wel weer liggen, maar ik hou alles wel goed in de gaten. raar gedoe! En dan was er nog een dag waarop we met de taxi gingen. We kwamen ergens aan waar ik nog niet eerder was geweest en ook al vind ik dat best spannend ik vind het ook leuk om te zorgen dat mijn vrouwtje er veilig kan rondlopen. Het was een groot gebouw en er waren veel mensen en obstakels, maar gelukkig ook wat bekende mensen van de showdown. Dat vind ik dan toch wel fijn. Ik heb vrouwtje overal doorheen geloodst en kreeg veel bewonderende blikken en complimenten. We kwamen bij een bankje waar ze mijn riem aan vast maakte en he, kijk, in de grote tas die ze mee had genomen zat mijn kleedje. Daar moest ik op gaan liggen terwijl vrouwtje druk was en met veel mensen in gesprek ging. Af en toe kwam ze mij een aai of een koekje brengen en zei ze dat ze zo trots op me was. Ik vond het allemaal wel best. De volgende dag was ze druk in de weer met haar showdowntas, die ken ik inmiddels wel. De taxi belde want ik hoorde haar weer tot zo zeggen. maar wat nu? Mijn kussen werd in de gang gelegd en ik mocht niet mee!Dat vind ik dus echt niet leuk, met veel protest ga ik dan op mijn kussen en als de voordeur dicht gaat sta ik al voor het raampje om haar na te kijken. Na een poosje denk ik dat ze thuiskomt, maar nee er komt een vriendin binnen, ik ben door het dolle heen door deze verrassing en nog leuker, ik mag mee! De hele dag blijf ik daar en ik word heel erg verwend. Als het donker is gaan we weer wandelen en dan staan we ineens voor onze eigen voordeur, maar we gaan niet naar binnen, ze bellen aan. En joehoe, mijn vrouwtje doet open. Ze is weer thuis en ik ben zooooo blij om haar weer te zien. Even lekker knuffelen en gek doen en dan plof ik met mijn bot op mijn kussen. 

Het was me het weekje wel, ik ga uitrusten en hoop dat ik morgen eens een dag niets hoef te doen. Dikke knuffel, een poot en tot een volgende keer.

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

1 thought on “Druk, druk, druk.

  1. Toni Hoefsloot

    Ha Joke, wat een ontstellend leuke collumn! Ik snap Bobbie helemaal. Je maakt er soms een potje van. Maar wat fijn dat het zo goed gaat samen! Jullie zijn een fantastisch koppel. Ik stuur je separaat mijn nieuwste kayakverhaal. Ik ben er net van hersteld!
    Hartelijke groet, Toni.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *