Rolercooster

      Geen reacties op Rolercooster

Rolercooster

Het schrijven schiet er de laatste tijd een beetje bij in merk ik. Dan sta ik er verbaasd van dat het gewoon al weer weken geleden is dat ik heb geschreven. En dan ga ik achter mijn laptop zitten en weet ik niet waar te beginnen. Er is de afgelopen weken weer zoveel gebeurd. Ga ik alles kort samenvatten in 1 blog of  ga ik over elk onderwerp een afzonderlijke blog schrijven? Ik heb geen idee. Ik ga maar gewoon beginnen en zie dan wel waar het eindigt.

Het laatst heb ik geschreven over het NK showdown en daar heb ik een vervolg van beloofd. Nou, het was een dag om nooit te vergeten.. Ik had mij als negende geplaatst en had geen hoge verwachtingen. Dat is voor mij ook wel een voordeel, want dan ga ik er onbevangen in en speel ik gewoon lekker mijn spel. Ik had tenslotte niets te verliezen? En wat ging het lekker. Ik stond heerlijk te spelen. Het waren leuke wedstrijden waarbij we in mijn poule allemaal erg aan elkaar gewaagd waren. Sommige wedstrijden waren werkelijk een ware uitputtingsslag.  Het bleef in de voorronde tot het laatst toe spannend en tot mijn eigen verbazing eindigde ik als tweede in mijn poule en dat betekende dat ik in de kruisfinales stond. Bizar. Ik moest het opnemen tegen de nummer 1 uit de andere poule en dat was de regerend nederlands kampioen. Ik wist dat ik die wedstrijd nooit zou winnen, maar wat maakte het uit. Het feit dat ik tegen haar mocht spelen was al een ervaring op zich. Doordat ik deze wedstrijd verloor mocht ik spelen om de derde of vierde plek. Het was een lange, spannende wedstrijd en bijna werd het nog een drie-setter. Maar mijn tegenstandster was te sterk en ik verloor deze wedstrijd. Maar ik heb geen moment gebaald dat ik net niet in de prijzen viel. Mijn tegenstander was beter en ik gunde het haar ontzettend. Het was een hele sportieve strijd. Toen ik weer beneden bij mijn teamgenootjes kwam waren daar ook mijn zoon en zijn vriendin. Net te laat om mijn wedstrijd te zien. Maar toen zij mij feliciteerden drong het pas tot mij door. Ik was gewoon vierde van Nederland. En toen kwam de ontlading, tranen van blijdschap. Niet te geloven. Ook de rest van ons team heeft het geweldig gedaan. Ingrid werd vijfde en Marthe tweede, ook voor haar was het haar eerste NK. En na haar wedstrijd kwamen ook bij haar de tranen en natuurlijk bij mij ook weer! De enige man van onze vereniging die deel mocht nemen stond ook in de finale en na een spannende wedstrijd wist hij uiteindelijk met volle overtuiging te winnen. En hij is dus Nederlands Kampioen en mag in Oktober deelnemen aan het WK in Italië.

Wat een dag en wat een emoties. Dit hebben we op de terugweg bij de Mac Donalds even gevierd natuurlijk. Doodmoe maar heel erg voldaan, vol emoties en ongeloof was ik rond half tien weer thuis.

En dan heb ik toch weer een blog gevuld met één onderwerp. Ik geloof dat ik maar eens een documentje moet aanmaken met aantekeningen over onderwerpen. Want er is zoveel om over te schrijven maar als ik het niet meteen doe vergeet ik het gewoon weer. Misschien iets te maken met leeftijd? 😉

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *