Oeps…

      Geen reacties op Oeps…

Oeps…

En dan neem ik eens even een kijkje op mijn pagina en zie dat ik op 1 September voor het laatst iets heb geschreven. Dat is voor mijn doen echt onvoorstelbaar lang geleden. En waar het door komt? Geen idee.

Inmiddels ben ik wel begonnen met mijn werk bij de luisterlijn en heb ik een paar cursusdagen gehad voor mijn werk bij Visio. Het is heel erg fijn om daar mee bezig te zijn.  Een beetje structuur in de dagen. De afgelopen weken heb ik een behoorlijke strijd moeten voeren met de WMO over mijn huishoudelijke en boodschappenhulp. Hierdoor heb ik drie weken zonder huishoudelijke hulp gezeten en vijf weken zonder boodschappenhulp. Vervelend en lastig. Natuurlijk kan ik het huishouden best zelf bijhouden en ben ik regelmatig met Bobbie naar de Jumbo geweest voor wat boodschappen.  Had ik het net over structuur in mijn dagen, die was daardoor even helemaal zoek. Ik kon ook geen afspraken inplannen omdat ik steeds zat te wachten op een telefoontje en te horen zou krijgen wanneer er weer hulp zou komen. Gelukkig is dat nu allemaal weer geregeld en dat is fijn. Dan zijn er nog de gesprekken met de psycholoog wekelijks op een vast tijdstip en daardoor is mijn week aardig gevuld. Helaas ligt de showdown even stil, al een week of vijf denk ik, en de eerste competitiedag heb ik ook moeten laten schieten omdat ik een schouderblessure heb. Allemaal erg lastig en dat alles heeft ook weer behoorlijke invloed gehad op mijn burn out klachten. Sinds twee weken gaat het weer even helemaal niet zoals ik graag zou willen. Ik doe wel de dingen die ik moet doen maar beleef er geen plezier aan. Even wat vaker gesprekken met de psycholoog en hard aan mijzelf werken en dan hopen dat het weer de goede kant op gaat.

Met Bobbie gaat het prima, hij doet zijn werk goed en wordt de laatste tijd wel een beetje ondeugend. Hij is net weer naar de kapper geweest en dan is hij altijd weer helemaal vrolijk en loopt hij ook weer een stuk sneller. Soms zelfs zo snel en onstuimig dat ik hem even tot de orde moet roepen. Vorige week twee keer samen met een vriendin gewandeld en Bobbie ook gewoon in tuig gehad. En als we dan bij huis komen loopt hij gewoon ons deurtje voorbij. Een van mijn vriendinnen zei dat ze wist dat Bobbie het beter kon anders zou ze zich bijna zorgen gaan maken en denken dat ik alleen nooit meer thuis kom. Maar als ik alleen ben gaat dat prima hoor, geen zorgen! Als ik naar de psycholoog ga met de taxi gaat Bobbie mee. We moeten ergens anders uitstappen omdat de taxi niet bij de praktijk kan komen. In Doetinchem is het een stuk drukker dan in Zelhem en dan heeft Bobbie zo veel plezier in zijn werk. Inmiddels weet hij de praktijk feilloos te vinden.

En ondeugend is hij ook. Hij heeft wel eens een vers gebakken brood van het aanrecht gejat en een pan nasi leeg gesmikkeld. Daar ben ik op bedacht en die kans krijgt hij  niet meer. Maar dat hij ook van bevroren voedsel houdt? Ik had twee bevroren kaassouffle’s op het aanrecht liggen en ging even naar boven de was ophangen. Even dacht ik nog aan Bobbie maar die was lekker zijn brokken aan het eten en de souffle’s waren bevroren dus dat zou wel goed gaan. Nou, mooi niet dus. Toen ik weer beneden kwam waren ze allebei verdwenen. Bobbie kwam uit de  keuken en ging op zijn kussen liggen. Hij is er de hele avond niet meer afgeweest, dus hij had donders in de gaten dat hij iets had gedaan wat niet mocht. De vorige keer met de nasi heb ik er vreselijk om moeten lachen maar daar was ik deze keer niet voor in de stemming. “s Avonds moest ik toch nog maar even een extra rondje met hem lopen. Gelukkig heeft hij er verder geen last van gehad.

En zo sukkelen wij samen op dit moment de dagen door. Hard aan mijzelf werken en alles maar op mij af laten komen. Het heeft tijd nodig en dat is voor mij best lastig aangezien ik best ongeduldig van aard ben. Ik zal proberen om weer even wat vaker te schrijven. Nu ik dit weer aan het doen ben merk ik dat ik het ook wel fijn vind. Dus ik zeg tot snel. 

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *