Bericht van mij, Bobbie, een geleidehond.

      Geen reacties op Bericht van mij, Bobbie, een geleidehond.

Verzoek van mij, Bobbie, een geleidehond.

Hallo lieve mensen die altijd zo gek zijn op ons hondenvriendjes. Namens al mijn vriendjes en vriendinnetjes  wil ik jullie graag iets vertellen..

Ik snap er soms helemaal niets meer van. Elk jaar rond deze tijd, maar helaas tegenwoordig  steeds vaker en geheel onverwacht klinken er enorme knallen. In huis schrik ik daar van en zoek een veilig plekje. “s Nachts zoek ik vrouwtje op die dan lekker ligt te slapen.  Ik hou mijn vrouwtje steeds goed in de gaten en blijf in haar buurt want ik vind dat ik haar moet beschermen. Maar waartegen eigenlijk? Ja die knallen, maar wat is het en waar komt het vandaan? Zelf schijnt zij er geen last van te hebben. Maar als we buiten zijn en er klinken van die knallen maak ik toch een schrikbeweging, ik kan er niets aan doen. Want ik moet haar beschermen maar weet niet waartegen en zie ook niet waar het vandaan komt. En ja, dan mag ik wel een geleidehond zijn, maar ook ik heb mijn grenzen.  Ik vind dat heel vervelend voor mijn vrouwtje. Ik merk dat zij buiten ook schrikt en dan schrikt ze ook nog eens een keer van mijn onverwachte bewegingen of ik blijf stil staan omdat ik niet goed verder durf, en soms dwaal ik dan even af van ons pad. En het is deze week al een keer gebeurd dat ik daardoor even de weg kwijt was en niet meer goed oplette van de schrik waardoor vrouwtje over een stoeprand struikelde.  Vrouwtje complimenteerd mij als ik doorloop en dan wil ze mij een koekje geven. Maar nee dank je, die ga ik echt niet aannemen. Ik moet allert blijven en ik kijk op bij alle onverwachte geluiden en bewegingen. Ik snap best dat het voor mijn vrouwtje dan heel lastig is om veilig over straat te gaan. Maar ik kan er niets aan doen. Gelukkig wordt zij in deze situaties nooit boos op mij.

 De laatste dagen komen de knallen steeds dichterbij. Mijn oren doen pijn. Ik schrik, vrouwtje schrikt ook want die ziet het ook nog eens niet aankomen. Jaja en dan tegen mij net doen alsof er niets aan de hand is. Vanmiddag werd er bij ons ergens achter een enorme bom afgestoken. En ook al wil ik het niet, nu ben ik echt bang. Vrouwtje was boven aan het werk en ik ging naar haar toe. Gelukkig mocht ik bij haar komen liggen.  Maar even later was ik echt bang en ging dicht tegen haar aan staan en moest enorm hijgen. Mijn vrouwtje dacht dat ik naar buiten moest. Hoe bedenkt ze het! Maar goed als zij graag naar buiten wil ga ik wel mee. We gingen naar het buitengebied waar ik altijd mijn behoefte kan doen. Maar denkt ze nou echt dat ik dat wil? Echt niet! We hebben het rondje in recordtempo gelopen en we waren snel weer thuis. En ik heb mijn behoefte niet gedaan. Vrouwtje is er nu wel achter dat ik bang ben en gaat speciaal voor mij dingen regelen. Dat vind ik nou zo lief. Op oudjaarsdag is het de bedoeling om samen met de hulp, echt een heel aardige mevrouw waar ik ook al speelgoed van heb gekregen, boodschappen te gaan doen. Maar mijn vrouwtje gaat de boodschappen deze keer online bestellen, weer zo’n nieuwerwets gedoe. Maar stiekem ben ik wel erg blij dat ze mij dus niet meer alleen thuis gaat laten, al moet ze daar dan wel weer veel voor regelen.   En dan hoor ik van mijn vrouwtje dat er al weer een paar geleidevriendjes zijn afgekeurd omdat er vuurwerk, ja inmiddels weet ik dat het zo heet,  naar ze wordt gegooid. Ik vind het zo erg voor ze en snap zo goed dat ze bang zijn en niet meer de straat op willen omdat ze het tuig waarin ze werken in combinatie met de straat zien als gevaar en angst.  Hoe erg ze dat ook vinden voor hun baasjes, want die kunnen daardoor ook de straat niet meer op. Na de jaarwisseling, weer zo’n raar woord, volgt er dan vaak een intensieve training voor baas en hond maar helaas is het kwaad vaak  al  geschied en kan mijn hondenvriendje of vriendinnetje niet meer werken en worden ze afgekeurd. Ik begrijp van mijn vrouwtje dat het betekend dat ze niet meer kunnen werken. Zo erg! Ze gaan dan met vervroegd pensioen, hun baasje zit dan tijdelijk zonder geleidehond want er is een wachtlijst en niet meteen een soortgenoot beschikbaar.  Dus wordt hij of zij weer afhankelijk en kan in de meeste gevallen niet meer alleen de straat op.  En dan moet ze vaak ook haar allerbeste hondenvriendje missen omdat die lang niet altijd bij hem of haar kan blijven en er dus een nieuw adres moet worden gezocht. Ik heb gehoord dat wij hele kostbare honden zijn. We zijn wel €25.000,00  waard. En dat is dan allemaal voor niets geweest.

Al dit leed, en dan alleen maar voor een paar minuten plezier van die mensen die zeggen hondenvrienden te zijn. Mijn vrouwtje heeft tegen mij verteld dat ze zelf ook jong is geweest en best begrijpt dat het leuk is om vuurwerk af te steken. Dat schijnt er nu eenmaal bij te horen. Gek genoeg zegt ze tegen mij dat ze echt niet wil dat al het vuurwerk verboden wordt. Maar wel dat ze voor mij en mijn vriendjes graag zou willen dat er alleen om middernacht vuurwerk afgestoken wordt. Bij ons gaat om middernacht de radio op standje tien en wil vrouwtje met mij spelletjes gaan doen. Maar ik weet niet of ik daar wel zin in heb. Ik vind het wel heel erg lief van haar, lief dat ze zo bezorgd om mij is.

Als het niet nodig is gaan wij deze dagen de straat niet op om ellende te voorkomen. en zullen wij allebei heel blij zijn dat we zonder kleerscheuren het nieuwe jaar in kunnen gaan en samen nog heel veel jaren van elkaar kunnen genieten. Mijn vrouwtje kan door mij zelfstandig naar buiten en ik vind het zo leuk om voor haar te werken. Lekker samen op pad en samen genieten. 

Willen die lieve hondenliefhebbers misschien een klein beetje rekening houden met mij en al mijn vriendjes?

Woef, ik zeg dank jullie wel voor het lezen. Dikke knuffel van mij en de allerbeste wensen, veel gezondheid en geluk en voor alle geleidecombinaties heel veel veilige kilometers gewenst nu, de komende dagen en in het nieuwe jaar.

Poot van Bobbie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *