Een schrijfopdracht

      Geen reacties op Een schrijfopdracht

Op dit moment volg ik een schrijfcursus. Een oefenopdracht is om een situatie zo uitgebreid mogelijk te beschrijven aan de hand van de vijf zintuigen. Toen ik hier mee bezig was dacht ik dat ik het prima hier zou kunnen plaatsen. Want ik kan prima iets beschrijven maar het zintuig zien ontbreekt natuurlijk. Het geeft denk ik een mooi beeld van mijn beleving.

we stappen samen met onze geleidehonden naar buiten. Ik voel een koude windvlaag in mijn gezicht. Als we even lopen voel ik tintelingen van de kou in mijn handen.  De honden hebben plezier ik hun werk.  Ik voel aan de beugel in mijn hand dat Bobbie enthousiast loopt. De beugel stuitert een beetje in mijn handpalm Af en toe voel ik klein windvlaagje en wat gekriebel langs mijn pols. De zwiepende staart van Bobbie.. Adem de koude lucht in en voel het richting mijn longen gaan. 

    Ik hoor Saskia in de verte iets zeggen. Haar stem wordt overspoeld door  straaljagers, Oorverdovend lawaai, ronkende motoren boven mijn hoofd. Het  neemt verder alle geluid weg. Kan mij even niet meer oriënteren. Voel aan de beugel dat Bobbie aarzelt. De beugel schuift over mijn handpalm.  Als het geluid in de verte wegsterft hoor ik weer waar ik ben. Een schuifdeur die open en dicht gaat. Het ratelen van kleine wieltjes op de stoep, muziek en het gepiep van kassa’s. De Jumbo. Bobbie is weer bij de les, ik voel hem trekken aan de beugel, hij weet het ook weer. 

   We lopen verder. Geluid van rijdende auto’s over de keien. Fietsers op rammelende fietsen. We lopen langs een kledingwinkel. Een typische geur die ik associeer met kleding. Een beetje muf. Dan weet ik dat we er bijna zijn want ik ruik de geur van de chinees. Ik ruik rijst, kruiden een hartige geur. 

   Als we binnenkomen slaat de warmte ons tegemoet. Als een warme deken omsluit hij mij en beneemt mij even de adem. Een beetje het gevoel van in een bad stappen met heerlijk warm water waar je helemaal in wegzinkt. Het is er zo te horen druk. Veel stemmen, geluid van voetstappen op een houten vloer, schuiven van stoelen, gekletter van bestek op borden en veel  rumoer en geroezemoes van stemmen. We vinden een tafeltje en bestellen. 

   Als de bestelling komt ruik ik de pittige, scherpe geur van gember. Ik neem een hap van mijn cheesecake, heerlijk zoet, zacht op mijn tong en het korrelige van de bodem. De slagroom die wegsmelt.  Ik voel een koude wind als er iemand achter mij langs loopt. Een rilling over mijn rug. Het geroezemoes wordt minder. Het is minder druk. Af en toe vang ik flarden op van gesprekken aan andere tafeltjes. Ik hoor het personeel achter de bar. Ze praten, lachen, overleggen en rammelen met kopjes op schoteltjes, lepeltjes die er bij worden gelegd en glazen die op elkaar worden gestapeld. Daarna een fruitbiertje. Het ruikt zoet, de geur van rood fruit. Ik neem een slok en voel het schuim op mijn lippen. Het tintelt op mijn tong en in  mijn keel. Het is koud en ik voel het dor mijn mond, naar mijn keel en door mijn  slokdarm glijden. Het veroorzaakt even een koude rilling.       

   Het wordt weer drukker. De deur gaat open en dicht. Een koude tochtstroom. De geur van buiten.

Fris en koud. Veel geluid van stemmen, voetstappen die hol klinken op de houten vloer. getik van hakken, lomp bonzen van laarzen of schoenen. Gekuch, ik hoor mensen hun handen wrijven van de kou.  Het is moeilijk om mij te concentreren op ons gesprek. Het gaat op in al het omgevingsgeluid. 

    De hartige  geur van frituur komt mijn kant op. Een bord warme hapjes wordt op tafel gezet. De warmte straalt er af. Ik pak er een, en het voelt glad en warm, lang en opgerold. Ik neem een hap. Ik proef iets knapperigs en dan iets vloeibaars wat heel warm is. Zoutige smaak, romig en hartig.  Gesmolten kaas. De volgende is rond en voelt van de buitenkant ruw en korrelig, Knapperig met een warme zachte vulling. Een substantie met wat meer structuur. Lekker hartig, vlees. Ik word heerlijk warm van binnen en voel mij een beetje soezerig worden. Een lekker ontspannen gevoel.  Dan wordt het echt te druk en gaan we naar huis. Even de oriëntatie kwijt, maar daar is de geur van de chinees die ons weer op het rechte spoor brengt. 

De kou tintelt in mijn gezicht en voelt heerlijk na die warmte. Lekker fris. De honden hebben haast. Ze lopen snel en willen elkaar inhalen. We gaan meteen even door naar de uitlaatplek. De honden los. Ze rennen en dartelen. We horen de belletjes rinkelen aan de halsbanden. De wind gonst rond mijn oren, de vogels zingen en in de verre verte hoor ik de auto’s over de rondweg. Een heerlijke afsluiting van een fijne middag. 

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *