1.5 meter maatschappij

      1 reactie op 1.5 meter maatschappij

1.5 meter maatschappij

Er is de laatste tijd op de sociale media al veel over geschreven en langzamerhand pikt de landelijke media het ook op.

De versoepeling van de Coronamaatregelen en de 1.5 meter maatschappij voor mensen met een beperking. Het is ongelooflijk lastig.

De laatste jaren was het voor mensen met een beperking steeds makkelijker om te integreren in  de maatschappij. Maar door alle maatregelen die er nu zijn doen wij weer heel veel stappen terug. 

Natuurlijk geld dit voor iedereen. Maar voor ons is het   op dit moment

Van zelfstandigheid naar afhankelijkheid.

Laat ik het in deze blog even bij mijzelf houden. Wat is er voor mij veranderd?

Behalve de wandelingen met Bobbie ligt mijn sociale leven bijna stil.

Naar de winkel ga ik niet. De afgelopen 7 weken heb ik de boodschappen met wat hulp online besteld en als ik tussendoor iets nodig heb vraag ik mijn zoon of zus. Op deze manier was het voor mij niet noodzakelijk om naar de supermarkt te gaan en kon ik mij houden aan de blijf thuis regelen de regel om alleen boodschappen te gaan doen.

Nu de regels wat worden versoepeld denk ik er wel over om misschien toch weer eens een boodschap zelf te gaan halen. Maar dit is wel een drempel. Doordat ik zelf de 1.5 meter niet kan handhaven ben ik afhankelijk van anderen die het hopelijk wel doen. De eventuele wachtrij weet ik niet te vinden en de strepen op de grond om afstand te houden al helemaal niet.

Ook in de winkel kan ik de afstand niet inschatten. Ik zal toch naar de infobalie moeten voor hulp. Maar staat er iemand voor Mij? Ik moet er dan gewoon maar vanuit gaan dat mensen op mij letten en mij helpen. En dat is best lastig en angstig.

Even naar een andere winkel waar ik alleen niet kan komen zit er ook niet in. Ik woon alleen en heb dus geen gezinsleden waarmee ik dat zou kunnen doen. Voor al mijn familie en vrienden geld dat we 1.5 meter afstand moeten houden. Niet te doen dus.

Even bij iemand op de koffie. Dat zou nu wel moeten kunnen als je het 1 op 1 houd met de nodige afstand. Ja, als ik mensen op loopafstand heb kan dat prima want dat kan ik met Bobbie. Maar wil ik verder weg dan heb ik een probleem

Openbaar vervoer is alleen voor strikt noodzakelijk gebruik. Nu maak ik daar toch bijna geen gebruik van maar voor mensen die dat wel doen is het bijna een onmogelijke opgave met stickers op stoelen die je niet mag gebruiken en linten om de afstand aan te geven. Om nog maar te zwijgen over looproutes en eenrichtingsverkeer.

   Maar goed, weer even terug naar mijzelf.

Ik ben dus afhankelijk van taxivervoer.

De Valistaxi, de taxi voor langere afstanden boven 25 kilometer ligt al vanaf 20 maart stil en voorlopig veranderd daar nog niets in.

De regiotaxi rijd nog wel. Ze rijden alleen met rolstoelbussen om de afstand tussen de passagiers te kunnen waarborgen. De gewone taxi’s gaan er dus allemaal uit. Doordat er veel minder taxi’s rijden en veel minder chauffeurs zijn  is er geen  tijdgarantie meer. Maar ook van deze taxi mag je alleen gebruik maken als het strikt noodzakelijk is. Dus even gezellig bij iemand op de koffie die niet op loopafstand woont kan ik wel vergeten.

Natuurlijk ligt ook, net als voor ieder ander, het sporten stil. We hopen dat we hier snel een oplossing voor kunnen vinden zodat we weer kunnen beginnen.

Maar dan komt daar weer het probleem vervoer om de hoek kijken.

De meesten van ons zijn afhankelijk van OV of taxi. en is vervoer van en naar een sportclub strikt noodzakelijk? Zeg jij het maar.

Zoals ik in het begin al zei is dit voor iedereen een lastige tijd en staat iedereen voor een uitdaging. Maar als je niet kan zien kan je niet even de fiets of de auto pakken en ben je afhankelijk van allerlei instanties. En mag ik zeggen dat ik vind dat daar dan veel te weinig rekening mee wordt gehouden?

Ik heb uiteraard respect voor alle regels en ook voor mij staat gezondheid voorop. Maar die 1.5 meter maatschappij kan waarschijnlijk nog heel lang duren. Misschien wel een jaar of langer. Moeten wij al die tijd dan maar thuis blijven zitten?

Ik vrees met hele grote vrezen dat er heel veel mensen zijn die hier aan onderdoor gaan. Dus wordt het mijns inziens hoog tijd dat de politiek hier eens over na gaat denken.

Over Joke Peppelman

Trotse moeder van 2 zoons, geleidehond Amy 2011-2016 en Bobbie 2017. Oprichtster van www.levenmetrp.nl en de facebookgroepen leven met rp en leven met rp lifeblog. Fanatiek showdownster en vrijwilliger van de oogvereniging.

1 thought on “1.5 meter maatschappij

  1. Toni Hoefsloot

    Lieve Joke.
    Heel terecht wat je vertelt in deze laatste blog. Het is voor mij al afschuwelijk, al die beperkingen, laat staan voor jou. In geen enkele uitzending heb ik ook maar iets gehoord of gezien over mensen met een beperking. uitgezonderd geestelijk beperkte mensen. Ik kan mij heel goed voorstellen, dat je dit alles voelt als een strafmaatregel, en dat zijn ze ook. Ook denk ik, dat je , zoals je dat vanuit je beperking al gewend bent, moet denken in mogelijkheden en niet in onmogelijkheden. Vertrouw er gerust op, dat andere mensen in de link hebben, dat jij je niet makkelijk aan de anderhalve meter kunt houden. Ga er pontificaal van uit, dat anderen je daarbij zullen helpen. Daarmee laat je je niet in een hoekje van zieligheid drukken, in tegendeel. Je laat dan zien, dat je er van uit gaat, dat anderen met jou rekening dienen te houden. Want zo hoort het in deze lastige tijden. Vraag gewoon of je karretje schoon gemaakt is, als je iemand in je buurt hoort. Mijn boodschap is heel duidelijk: laat je NIET in een hoekje drukken waar je niet meer uit kunt. Neem zoveel mogelijk deel aan het gewone (sociale) leven. De besmettingskans is heus uiterst klein. Laat andere mensen maar voor jou uitkijken. Dat moet in deze omstandigheden een menselijk recht van jou zijn. Dus: kop op en denk aan wat je vanuit het Loo erf hebt geleerd. breng het zonder schroom in praktijk. Leef je leven, laat je niet afbluffen en kleineren door veranderde omstandigheden.
    Ik hoop, dat ik je hiermee een hart onder de riem steek. Laat je niet intimideren door tamelijk grensoverschrijdende overheids maatregeltjes.
    Lieve groet, Toon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *